[Προβολείς] Ο βραχνάς κι ο καλικάντζαρος

Είχα σκοπό να μετρήσω τη χοληστερίνη μου και να δω τι εντυπώσεις αποκόμισε το συκώτι μου από τις στατίνες που παίρνω το τελευταίο διάστημα αλλά – κομμάτια να γίνει – μάλλον θα τα βγάλω από τη λίστα με τις δουλειές μου.

Αντί στεφάνου, τα χρήματα επιθυμώ να κατατεθούν σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και κοινωφελή σωματεία. Παρακαλώ επίσης να μην εκφωνηθούν επικήδειοι αλλά να ηχογραφηθούν κι άλλα σποτάκια, σαν κι αυτά που παίζουν τα ραδιόφωνα υπέρ της απογευματινής αναπαύσεως των φαρμακοποιών. Στον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών αφήνω τις καταθέσεις μου σε άγχος και νυχτερινές εφιδρώσεις και στον Φαρμακευτικό ευχή και κατάρα να μην τους καθίσει σιέστα και long weekend αν προηγουμένως δεν τακτοποιηθεί η εκκρεμότητα με το αποτεφρωτήριο Μαρκοπούλου. Πώς το είπαν αυτό οι δημοτικοί σύμβουλοι; «Ετσι εξισώνεται η αποτέφρωση με τη χριστιανική ταφή»…

Αφού αποφάσισαν να πριονίσουν το δέντρο της ζωής μου, θα αντεπιτεθώ κι εγώ με τα ίδια όπλα που μου παρέχει ο νέος ελληνικός παγανισμός. Βαρυπνάς, βουρδούλακας θα τους γίνω. Λάμια, μόρα, δαίμονας, σμερδάκι.

Θα στρογγυλοκάθομαι στα κοιμισμένα στήθη τους, θα χοροπηδάω πάνω στην κοιλιά τους, θα τους τραβάω τα μουστάκια, θα τους κλέβω τη μιλιά και τον ύπνο τους μέχρι να βρω αναπαμό ή έστω ένα ραντεβού για φαρυγγικό επίχρισμα. Θέλεις;