Η οικονομική ασυδοσία των ομάδων και τα ξεκούρδιστα ελβετικά ρολόγια

Ο μύθος λέει ότι στην Ευρώπη τα εποπτικά όργανα του ποδοσφαίρου λειτουργούν σαν ελβετικά ρολόγια και δεν διστάζουν να επιβάλλουν αυστηρές τιμωρίες αδιαφορώντας για το μέγεθος του ονόματος των παραβατικών συλλόγων.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρεται μάλιστα η περίπτωση των Ρέιντζερς των 54 τίτλων και των 140 χρόνων ιστορίας που οδηγήθηκε πριν από μερικές ημέρες στη χρεοκοπία.

Η αλήθεια ωστόσο δεν είναι ακριβώς έτσι. Σε χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία, όπου τα εποπτικά τους όργανα δρουν προληπτικά με τακτικούς ελέγχους στα οικονομικά των συλλόγων οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε ένα αυστηρό πλαίσιο εποπτείας, σπάνια παρατηρούνται φαινόμενα χρεοκοπημένων ομάδων.

Αντίθετα, όπου οι έλεγχοι δεν είναι τακτικοί στα οικονομικά των συλλόγων και στο πόθεν έσχες των ιδιοκτητών τους παρατηρούνται φαινόμενα ατασθαλιών που οδηγούν στο μοιραίο. Συνέβη στην Ελβετία με τη Νοσατέλ Ξαμάξ και τον διαβόητο τσετσένο ιδιοκτήτη της Μπουλάτ Τσαγκάεφ, ο οποίος αφού αφέθηκε να αλωνίσει στον ιστορικό σύλλογο, αφήνοντας απλήρωτους από λογαριασμούς του γηπέδου μέχρι και τους ποδοσφαιριστές, στο τέλος αποκαλύφθηκε ότι αγόρασε τον σύλλογο προσκομίζοντας πλαστή εγγυητική επιταγή. Ενας ακόμη ελβετικός σύλλογος, η Σερβέτ του Ιρανού Ματζίντ Πισιάρ, ψυχορραγεί και βρίσκεται στην εντατική, ενώ για δεύτερη φορά σε διάστημα δύο χρόνων η αγγλική Πόρτσμουθ πέρασε σε καθεστώς οικονομικής διαχείρισης, όπως αλλιώς λέγεται στη Βρετανία η χρεοκοπία.

Η περίπτωση των Ρέιντζερς είναι ωστόσο αυτή που έχει θορυβήσει το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και δικαιώνει την απόφαση του προέδρου της UEFA Μισέλ Πλατινί να επιβάλει οικονομικό ευ αγωνίζεσθαι.

Για χρόνια ο ιστορικός σύλλογος της Γλασκώβης ζούσε πάνω από τις δυνατότητές του. Τα έσοδά του ήταν κοντά στα 42 εκατ. ευρώ και τα έξοδά του 13 εκατ. ευρώ περισσότερα, χωρίς σε αυτά να περιλαμβάνονται τα χρήματα του Τσάμπιονς Λιγκ που θεωρούνται έκτακτα.

Οι αυστηροί σε άλλες περιπτώσεις Βρετανοί δεν είχαν κάνει κανέναν έλεγχο ώσπου διαπιστώθηκε από την Εφορία (HMRC) ότι οι «Τζερς» της χρωστούν 11 εκατ. ευρώ μόνο από τον έλεγχο του τελευταίου έτους.

Οι έρευνες αποκάλυψαν ότι η σκωτσέζικη ομάδα φοροδιέφευγε από το 2001, καταβάλλοντας παράνομα τα χρήματα των ξένων ποδοσφαιριστών σε καταπιστεύματα τα οποία είχαν πιο ευνοϊκή φορολογία, ενώ απέφευγαν να καταβάλλουν τις προβλεπόμενες προς τα ασφαλιστικά ταμεία εισφορές.

Το ύψος της φοροδιαφυγής μαζί με τις προσαυξήσεις μπορεί να φθάνει στα 70 εκατ. ευρώ, χρήματα που διεκδικεί η HMRC μέσω των δικαστηρίων.

Αυτός ήταν άλλωστε η σημαντικότερη αιτία που οι «Τζερς» ζήτησαν να την αναλάβουν οικονομικοί διαχειριστές.

Οταν ο ιδιοκτήτης Ντέιβιντ Μάρεϊ διαπίστωσε πέρυσι ότι η ομάδα πλησιάζει στο παγόβουνο, αποφάσισε να μεταβιβάσει χωρίς αντάλλαγμα τις μετοχές του με την προϋπόθεση πως αυτός που θα τις έπαιρνε θα αναλάμβανε την υποχρέωση να καλύψει χρέος 21,6 εκατ. ευρώ στους Λόιντς.

Με κομπίνα α λα ελληνικά ο – κατά δήλωσή του οπαδός – Κρεγκ Γουάιτ προσφέρθηκε να αγοράσει τις μετοχές. Ο πονηρός Γουάιτ ήρθε σε επαφή με την εταιρεία Ticketus και συμφωνήθηκε να του δώσει η τελευταία δάνειο περίπου 30 εκατ. ευρώ με ενέχυρο τα εισιτήρια διαρκείας της επόμενης τετραετίας των Ρέιντζερς. Χωρίς να γνωρίζει ο Μάρεϊ από πού προέρχονταν αυτά τα χρήματα, δέχτηκε να δώσει τις μετοχές του αντί του συμβολικού τιμήματος της 1 στερλίνας.

Εννέα μήνες αργότερα οι Ρέιντζερς πέρασαν στα χέρια οικονομικών διαχειριστών, δηλαδή ουσιαστικά χρεοκόπησαν, και δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τα τρέχοντα έξοδα των αγώνων.

Οι οικονομικοί διαχειριστές έχουν ανακαλύψει ότι 250.000 στερλίνες έχουν μεταβιβαστεί από τον Γουάιτ σε λογαριασμό στενού συνεργάτη του, ενώ αγνοούνται τα υπόλοιπα από τα 30 εκατ. ευρώ που πήρε από την Ticketus.