[Διαστάσεις] Ποιος είναι ο κ. Ρεν;

Τον περασμένο μήνα ο Ολι Ρεν έστειλε επιστολή στη βελγική κυβέρνηση με την οποία την ενημέρωνε ότι έπρεπε να περικόψει τον προϋπολογισμό του 2012 κατά 1,2-2 δισ. ευρώ. Με ένα ύφος που δεν θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς ακριβώς κομψό, ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων προειδοποιούσε ότι, αν η περικοπή αυτή δεν γινόταν εντός του επόμενου πενθημέρου, η χώρα θα τιμωρούνταν με τεράστια πρόστιμα.

Οι Βέλγοι έγιναν έξαλλοι. Δεν έφτανε που επί δύο χρόνια διαπραγματεύονταν σύνθετα δημοσιονομικά θέματα σε μια προσπάθεια να συγκροτήσουν μια εξακομματική δίγλωσση κυβέρνηση, ερχόταν τώρα και ένας επίτροπος να τους απευθύνει τελεσίγραφα. «Ποιος είναι ο Ολι Ρεν;» βροντοφώναξε ένας Σοσιαλιστής υπουργός της νέας κυβέρνησης, ο Πολ Μανιέτ. «Ποιος γνωρίζει το πρόσωπο αυτού του ανθρώπου;».

Τελικά, βέβαια, η κυβέρνηση συμμορφώθηκε. Οπως γράφει ο ανταποκριτής των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» στις Βρυξέλλες, που αποκαλύπτει το προαναφερθέν επεισόδιο, ανάλογη επιστολή ετοιμάζεται να στείλει ο Ρεν τον άλλο μήνα και στην ισπανική κυβέρνηση, απειλώντας και αυτήν με βαριά πρόστιμα αν δεν κατεβάσει το έλλειμμα στα επίπεδα που έχουν συμφωνηθεί. Και το ευρωπαϊκό θρίλερ δεν σταματά εδώ. Στις 23 Απριλίου η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα δημοσιεύσει τις επίσημες εκτιμήσεις της για το έλλειμμα και το χρέος των χωρών της ευρωζώνης, από τις οποίες θα καταστεί σαφές ότι εκτός στόχου έχει βγει και η Γαλλία. Θα στείλει άραγε ο φινλανδός επίτροπος προειδοποιητική επιστολή και στον Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος θα παίζει εκείνες τις ημέρες το πολιτικό του μέλλον;

Τα παραπάνω δείχνουν ότι ο Κάρολος Παπούλιας δεν είναι ο πρώτος ηγέτης, ούτε θα είναι ο τελευταίος, που εξοργίζεται με τις ευρωπαϊκές «παρεμβάσεις». Οσο η δημοσιονομική ένωση προχωρεί τόσο οι παρεμβάσεις αυτές θα είναι πιο συχνές. Οι πολίτες δεν το γνωρίζουν ή δεν το έχουν καταλάβει. Οι ηγέτες κάνουν πως δεν το έχουν καταλάβει. Ο γνωστός αρθρογράφος των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» Βόλφγκανγκ Μινχάου προχωρεί ακόμη περισσότερο. Εχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου η επιτυχία δεν είναι πλέον συμβατή με τη δημοκρατία, σημειώνει στο χθεσινό του άρθρο, το οποίο ξεκινά από τον Σόιμπλε, περνά από τον Ιμάνουελ Καντ και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, αν η Ελλάδα θέλει δημοκρατία, πρέπει να κηρύξει πτώχευση.

Υστερίες Βρετανών, που δεν έχουν καμιά δουλειά να μιλούν για την ευρωζώνη, θα αντιτείνει κάποιος. Και είναι γεγονός ότι το έλλειμμα δημοκρατίας που κατά γενική ομολογία παρατηρείται στην Ευρωπαϊκή Ενωση δεν μπορεί να λυθεί με ακόμη λιγότερη δημοκρατία. Είναι επίσης γεγονός όμως ότι η οικοδόμηση της ενωμένης Ευρώπης προϋποθέτει εγκατάλειψη ενός μέρους της εθνικής κυριαρχίας των μελών της. Το πόσο μεγάλο είναι αυτό το μέρος είναι συζητήσιμο. Οπως τονίζει όμως ο Μινχάου, τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει όταν κυριαρχεί η δυσπιστία. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα.