[Προβολείς] Μια βραδιά στου Μητσάκη

Επίτηδες έβαλα αυτόν τον γλεντζέδικο τίτλο για να μας δοκιμάσω. Να δω αν έχουμε καταλάβει σε τι κατάσταση βρισκόμαστε ή αν είμαστε ακόμα πρώτο τραπέζι πίστα.

Στην περίπτωση που το παρόν θεωρηθεί παραπλανητικό και δεν αξιωθεί ούτε ένα διαδικτυακό κλικ, τότε πάει καλά, τελικά μπορεί και να τη σκαπουλάρουμε. Αν όμως τσιμπήσει έστω και ένας (οι έρευνες μιλάνε για «μια», αλλά εγώ δεν θέλω να το πιστέψω) τότε θα βρει πάτημα ο Σόιμπλε να μας τσακίσει τα κόκαλα, αποτελεσματικότερα από ό,τι το κάνει μέχρι σήμερα. Να μη σας πω ότι θα εμφανιστεί να του χρωστάμε κι από πάνω αφού οι πολεμικές αποζημιώσεις και τα κατοχικά δάνεια δόθηκαν προ πολλού ως μίζες, εάν θυμάστε πού ακριβώς αναφέρομαι.

Στην ανταλλακτική οικονομία στην οποία έχουμε ήδη εισέλθει, ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι ισοδύναμο του άλλου και στα πόσα δευτερόλεπτα μπορεί να σε πιάσουν κότσο χωρίς καν να το πάρεις είδηση.

Από αυτής της απόψεως, θαυμάζω το σάλτο του Αλέκου Αλαβάνου να παρομοιάσει τον κουκουλοφόρο της αρεσκείας του με ήρωα του Βίκτορος Ουγκώ και εκτιμώ την προσπάθεια της Βούλας Τεκτονίδου να εξομοιώσει το ανεπαίσθητο κοινοβουλευτικό της αποτύπωμα με τεκτονικό σεισμό. Πώς αλλιώς να το πω για να γίνω κατανοητή; Κατασκιαχτήκαμε.