Σκυλίσιο… κάλλος

Ολη η καλή κοινωνία ήταν εκεί. Τι μπουλντόγκ, τι μπισόν φριζέ, τι Δαλματίας, τι μαλτέζικα, τι κανίς, τι μπιγκλ, τι μαστίφ, τι κόλεϊ, τι κινγκ τσαρλς, τι γιορκσάιρ τεριέ, τι μπομπτέιλ, όπως, καλή ώρα, ο κύριος (μη δίνετε σημασία στα κοτσίδια ολούθε, αγόρι είναι) του «Κλικ». Μπανιαρίστηκαν, σενιαρίστηκαν, χτενίστηκαν, ξαναχτενίστηκαν να φουντώσει καλά το τρίχωμα, έβαλαν τα κοτσίδια τους, σήκωσαν ψηλά το κεφάλι, τέντωσαν την ουρά και παρήλασαν καμαρωτά υπό το βλέμμα των κριτών. Κάποια βραβεύτηκαν, τα περισσότερα αποχώρησαν απαρασημοφόρητα, δίνοντας στα αφεντικά τους την υπόσχεση να προσπαθήσουν του χρόνου περισσότερο. Τι να κάνουν κι αυτά, σκυλιά είναι, το έχουν στη φύση τους να θέλουν το αφεντικό χαρούμενο, όσο ματαιόδοξο (πείτε το και πυροβολημένο, δεν πειράζει) και αν είναι. Τα καλλιστεία σκύλων του Westminster Kennel Club πραγματοποιήθηκαν για 136η χρονιά στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν της Νέας Υόρκης.