[Δρομοι] Τι διάβολο ήθελε…

Τι διάβολο ήθελε…

… ένας κινέζος «αδιάφθορος» σε ένα αμερικανικό προξενείο; Το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών επιβεβαίωσε την περασμένη εβδομάδα ότι ο Ουανγκ Λιζούν, πρώην ανώτατος αστυνομικός της Τσονγκτσίνγκ και στενός συνεργάτης του τοπικού γραμματέα του κόμματος, πέρασε τη νύχτα της 6ης προς 7η Φεβρουαρίου στο αμερικανικό προξενείο της Τσενγκντού, πρωτεύουσας της γειτονικής επαρχίας Σισουάν. Ο Ουανγκ φέρεται να μεταφέρθηκε την Τετάρτη στο Πεκίνο υπό συνοδεία. Και το μόνο βέβαιο είναι ότι ο άνθρωπος αυτός, τον οποίο ο γραμματέας Μπο Σιλάι είχε φέρει από το Λιαονίνγκ για να διευθύνει μια ευρεία επιχείρηση κατά της Μαφίας, έχει πέσει σε δυσμένεια. Η παραμονή του στο αμερικανικό προξενείο αφήνει να εννοηθεί ότι παρέδωσε στους διπλωμάτες σημαντικές πληροφορίες. Ισως και να ζήτησε άσυλο και να του το αρνήθηκαν.

Η υπόθεση αυτή…

… θα μπορούσε να πλήξει τον Μπο Σιλάι, ο οποίος έγινε γνωστός από τις νεομαοϊκές του εκστρατείες. Προκαλεί όμως και μια γενικότερη αμηχανία στο Πεκίνο, παραμονές της επίσημης επίσκεψης που θα πραγματοποιήσει στις ΗΠΑ ο αυριανός ηγέτης της Κίνας Σι Τζινπίνγκ. Ο Μπο δεν θεωρείται ούτε αντίπαλος ούτε σύμμαχος του Σι. Ομως η υπόθεση της Τσονγκτσίνγκ αντανακλά την αυξανόμενη ένταση ανάμεσα στις πιο συντηρητικές και τις πιο φιλελεύθερες τάσεις του καθεστώτος.

Πρόσωπα που προετοιμάζονται για την «πέμπτη γενιά ηγετών», όπως ο Μπο ή ο φιλελεύθερος αντίπαλός του από την Καντόνα Ουανγκ Γιανγκ, επιδιώκουν την αναρρίχησή τους στην εννιαμελή διαρκή Επιτροπή του πολιτικού γραφείου, η σύνθεση της οποίας θα αποφασιστεί τον ερχόμενο Οκτώβριο.

Δύο είναι οι συμμαχίες…

… που θα αντιπαρατεθούν. Η μία είναι η Τουανπάι (ο σύνδεσμος της κομμουνιστικής νεολαίας, από τον οποίο προήλθε ο Χου Τζιντάο) και η άλλη είναι «οι πριγκιπικοί γιοι», όπως ο Μπο Σιλάι και ο Σι Τζινπίνγκ. Οπως λέει ο Λι Τσενγκ, διευθυντής ερευνών του China Center, οι ακραίες τακτικές του Μπο φαίνεται ότι απομάκρυναν πολλούς από τους συμμάχους του. Γεννημένος το 1949, ο Μπο ήταν μέλος της «επιτροπής ενιαίας δράσης», από τις πιο εξτρεμιστικές και βίαιες τάσεις των ερυθροφρουρών. Ο πατέρας του ήταν ένας από τους «αθανάτους» του κόμματος, η μητέρα του αυτοκτόνησε κατά την Πολιτιστική Επανάσταση και ο ίδιος κατέληξε στη φυλακή. Ο Σι Τζινπίνγκ, πάλι, γεννήθηκε το 1953 «και ήταν πολύ νέος για να λάβει μέρος στις βιαιότητες. Ηταν πάντα σχετικά ουδέτερος στη μάχη μεταξύ των φατριών, γεγονός που εξηγεί την αναρρίχησή του στην κορυφή. Ο Ουανγκ Γιανγκ, τέλος, είναι μεταρρυθμιστής και υποστηρίζει σύγχρονες λύσεις στα προβλήματα».

Στο Πεκίνο…

… τα νέα της πιθανής εξόδου του Μπο Σιλάι από τη μάχη μονοπώλησαν την περασμένη εβδομάδα το ενδιαφέρον των φιλελεύθερων διανοουμένων. Για τον ιστορικό Ου Σι, θα ήταν αρνητικό τα προβλήματα του Μπο να θέσουν τέλος στην καριέρα του. «Οσο λιγότεροι άνθρωποι ερευνούν διαφορετικούς δρόμους τόσο το χειρότερο για τις μεταρρυθμίσεις στην Κίνα», τονίζει. «Οι λεγόμενοι φιλελεύθεροι πρέπει να είναι ανεκτικοί. Αν δεν μείνουν παρά φιλελεύθεροι στην Κίνα, τότε δεν μπορεί να είναι αυθεντικοί!».