λήμματα

Διαπραγμάτευση. Η τρίτη κατηγορία του αθλήματος της πάλης. Οι άλλες δύο είναι η ελευθέρα και η ελληνορωμαϊκή. Βάσει των κανονισμών της Διεθνούς Ομοσπονδίας, τουλάχιστον στην ελληνική τους εκδοχή, οι αγώνες στην κατηγορία αυτή δεν επιτρέπεται να διεξάγονται πριν από τα μεσάνυχτα και μετά την εβδόμη πρωινή. Επίσης, σε αντίθεση με τις άλλες δύο κατηγορίες, εδώ επιτρέπεται να παλεύουν τρεις με τρεις, τρεις με δύο, τρεις με έναν ή τέσσερις με κανέναν. Σ’ αυτήν την τελευταία περίπτωση, σημασία δεν έχει ο αγώνας καθεαυτόν αλλά τα μετά τον αγώνα, το λεγόμενο «τρίτο ημίχρονο», που περιλαμβάνει κυρίως τις δηλώσεις των παλαιστών (βλ. λήμμα.) Εξ ου και δεν μετρά καθόλου εδώ το σκέλος «ταπί»• μόνο το σκέλος «μεικτή ζώνη».

Καβάφης. Μέγας ποιητής και ανεξάντλητη πηγή τσιτάτων διά πάσαν νόσον. Ιδιαιτέρως εκμεταλλεύσιμος σε καιρούς όπου συνειδητοποιείται η κατάσταση που λέγεται παρακμή. Αντιθέτως, ο σπουδαίος Ελύτης, π.χ., πλαισιώνει αποτελεσματικότερα την εφηβική έξαρση και την ορμή που συνδέεται με το ξεκίνημα των ερώτων και την έναρξη των πτήσεων ανθρώπων και κομμάτων. Μια και ζούμε, λοιπόν, στον αστερισμό του Αλεξανδρινού, ας κατατεθεί η φράση που απηύθυνε κάποτε στον άγγλο συγγραφέα Φόρστερ: «Εσείς οι Εγγλέζοι δεν μας καταλαβαίνετε επειδή εμείς οι Ελληνες έχουμε χρεοκοπήσει προ πολλού». Αυτά πριν από έναν αιώνα, οπότε οποιαδήποτε ομοιότητα με το παρόν δεν είναι καθόλου συμπτωματική.

ξενύχτι. Σταθερή αξία που συνδέεται διαχρονικά με τον ελληνικό τρόπο ζωής. Από το πλατωνικό «Συμπόσιο» ώς το lifestyle της μεταπολιτευτικής φρεναπάτης, όλα τα σπουδαία σ’ αυτόν τον τόπο γίνονταν νύχτα. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο ότι οι έλληνες πολιτικοί αρχηγοί, κυβερνητικοί παράγοντες κ.λπ. έσυραν την τρόικα σ’ αυτό το γήπεδο κι έχουν πεθάνει τους ανθρώπους στο ξενύχτι. Προφανώς, ως θεματοφύλακες της μεγάλης παράδοσης του γένους, αισθάνονται ότι παίζουν εντός έδρας αυξάνοντας τις πιθανότητές τους να σημειώσουν το γκολ της τιμής και να χάσουν τελικά μόνο με 10-1 στο ματς που διεξάγεται για τη νέα δανειακή σύμβαση και το PSI.

Παλαιστής. Ως αθλητής είναι συνήθως ένας κοινός βιοπαλαιστής, ένας σκληρά εργαζόμενος συνάνθρωπός μας. Αγωνίζεται, κατά κανόνα, όχι για τη δόξα αλλά για το ψωμί του. Ως πολιτικός, όμως, έχει τον νου του αλλού, π.χ. στην «εθνική υπερηφάνεια» ή «στον απλό τον κόσμο», με αποτέλεσμα να υφίσταται στραπάτσα που θα μπορούσε να είχε αποφύγει αν ήταν συγκεντρωμένος κι αυτός στον στόχο του σαν τον επαγγελματία πεχλιβάνη.

Σύνθετος. Ηρωας της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής σκηνής. Εζησε ή νόμισε πως έζησε πολλά. Ανάμεσα σ’ αυτά, και το δράμα των συντάξεων (βλ. λήμμα). Ακόμη και σήμερα αναρωτιέται: «Μήπως όλ’ αυτά τα είδα στον ύπνο μου;».

Συντάξεις. Κύριες ή επικουρικές, απασχολούν τον νου και την καρδιά του πολιτικού παλαιστή (βλ. λήμμα), που η ιστορική συγκυρία τον έφερε να παλεύει με τον εαυτό του νομίζοντας ότι παλεύει με την τρόικα. Βγαίνοντας από τον κομματικό – οικογενειακό του σωλήνα, είχε διδαχτεί από τους φυσικούς και πολιτικούς γεννήτορές του ότι ένας ήταν ο λόγος ύπαρξής του: να μοιράζει χαρά (με ξένα λεφτά), να χαρίζει ελπίδα (με δημόσιο χρήμα) στον κόσμο. Πώς άλλαξαν έτσι τα πράγματα; Πώς μπήκαμε στο σκοτεινό τούνελ των υπολογισμών και των προσθαφαιρέσεων; Και να ‘ναι τώρα αυτός υποχρεωμένος να πει «ναι» στην περικοπή των συντάξεων του «απλού του κόσμου»! Ποιος; Αυτός, ο «σύνθετος»! Αλειμμένος κανονικά με λάδι, έτοιμος για τον αγώνα, νιώθει ξαφνικά τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν. Το βλέμμα του στρέφεται στον διαιτητή-δυνάστη του. «Λίγο νερό, παρακαλώ, και ένα δεκαπενθήμερο!». Ο άλλος, μην έχοντας κανένα λόγο να του αρνηθεί, του αποκρίνεται μ’ ένα σατανικό χαμόγελο: «Βεβαίως!». Εξω έχει φέξει για τα καλά.

Σχέδιο. Ολοι συμφωνούν ότι λείπει. Διακηρύσσουν ότι η χώρα το χρειάζεται. Πιο σωστά, το χρειαζόταν «τότε που ζούσε». Γιατί, όπως λέει ο Εμμανουέλ Λεβινάς, θάνατος είναι ακριβώς αυτό: «η απουσία σχεδίου».

Φουστανέλα. Εκτός από ένδυμα που καλύπτει τα κάτω άκρα του σώματος, χρησιμεύει σε κάποιους και σαν φόδρα του μυαλού. Η πρώτη εκδοχή σε ντύνει Ελληνα, η δεύτερη σε κάνει Ελληνάρα.