Αθωώνει τους μισθούς

Χώρες με υψηλό κόστος εργασίας όπως η Νορβηγία, η Γερμανία, το Βέλγιο και οι ΗΠΑ παρουσιάζουν υψηλή παραγωγικότητα ενώ χώρες με χαμηλό κόστος εργασίας παρουσιάζουν χαμηλή παραγωγικότητα, όπως η Πολωνία, η Εσθονία, η Λιθουανία και η Ουγγαρία. Μάλιστα, χώρες με δείκτη εργατικού κόστους σχεδόν ίδιο με της Ελλάδας, όπως η Νότια Κορέα (36 έναντι 37 της Ελλάδας) έχουν υψηλότερη παραγωγικότητα (72 η Ν. Κορέα έναντι μόλις 49 της χώρας μας).

Τα συμπεράσματα αυτά, τα οποία καταρρίπτουν τους ισχυρισμούς ότι το κόστος εργασίας είναι ο μοναδικός παράγοντας που επηρεάζει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα, προκύπτουν από έρευνα του Ινστιτούτου Εμπορίου και Υπηρεσιών της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ) που επικαλείται τα στοιχεία της Eurostat. Δίνουν, δε, απάντηση στη συζήτηση που έχει ανάψει για τους μισθούς με αφορμή τις πιέσεις της τρόικας για περικοπές τους, στο όνομα της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας.

Σύμφωνα με αυτά, το κόστος εργασίας στην Ελλάδα σε βιομηχανία, κατασκευές και υπηρεσίες μειώθηκε στο πρώτο εννεάμηνο του 2011 κατά 19,5%, χωρίς ωστόσο στο ίδιο διάστημα να αυξηθεί η παραγωγικότητα. Δεν είναι τυχαίο, συνεχίζει η έρευνα, ότι παρά τη μείωση των μισθών παρατηρείται επίμονος πληθωρισμός (2,4% τον Δεκέμβριο), κάτι που προβληματίζει ακόμη και την τρόικα κάθε φορά που έρχεται στην Ελλάδα. «Αν γίνει αποδεκτή η άποψη της τρόικας πως για να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητας της χώρας πρέπει να μειωθεί το κόστος εργασίας, θα αρκούσε στις ισχυρές ευρωπαϊκές οικονομίες (Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Ιταλία) μία μείωση του κόστους εργασίας για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητά τους», επισημαίνει χαρακτηριστικά η έρευνα των εμπόρων, προσθέτοντας ότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα, ειδικά στην Ελλάδα όπου οι πολλές μικρές επιχειρήσεις δεν αντέχουν άλλες μειώσεις μισθών. Αναφορικά με την πρόταση των εμπόρων για τριετές πάγωμα μισθών έως το 2014 και μείωση 10% του μη μισθολογικού κόστους με παράλληλη επιβολή ασφαλιστικού τέλους 1‰ επί του τζίρου των επιχειρήσεων, για να μην καταρρεύσουν τα Ταμεία, μπορεί να οδηγήσει – σύμφωνα με την έρευνα – σε συρρίκνωση κατά 2,5% του κόστους εργασίας και μείωση κατά 2 δισ. ευρώ της ετήσιας μισθολογικής δαπάνης των επιχειρήσεων.

Επίσης, το τριετές πάγωμα των μισθών συνεπάγεται λαμβάνοντας υπόψη και τις προβλέψεις για τον πληθωρισμό ότι ο κατώτατος μισθός έως το 2014 θα παραμείνει στα 751,39 ευρώ μεικτός ή 550,27 καθαρός.