Ο κ. Καζαμίας αποχώρησε
2 λεπτά
Κανονικά, ο πρώτος που θα έπρεπε να είχε χάσει τη δουλειά του σε αυτή τη χώρα είναι ο Καζαμίας: ποια είναι η ανάγκη σήμερα να διαβάζεις τα μελλούμενα με χιουμοριστικό τρόπο; Ολοι την υποψιαζόμαστε τη μοίρα μας – και όσοι δεν θέλουμε να τη σκεφτόμαστε, φροντίζουν άλλοι να μας τη θυμίζουν.
Α, και δεν υπάρχει ούτε υποψία χιούμορ σε αυτή τη μοίρα. Οπότε ο κ. Καζαμίας αποχώρησε. Αποχώρησε; Χα, χα, χα – που λέει και η γνωστή διαφήμιση. Αλλά εμείς οι υπόλοιποι; Δικαιούμαστε άραγε να έχουμε κάποια ελπίδα για το 2012; Ή οι Μάγια τα είχαν δει όλα στον καφέ;
Ο Καζαμίας απολύθηκε, οι Μάγια χάθηκαν – κι εγώ δεν νιώθω καλά τώρα τελευταία. Θα βοηθήσει ο κ. Λουκάς Παπαδήμος; Μπα, για απολύσεις και νέους φόρους ετοιμάζεται. Κι όποιος αντέξει. Μήπως βοηθήσουν οι αρχηγοί των κομμάτων; Ούτε να το σκέφτεστε – μόνον ψάχνουν τρόπους για να ξεχάσουμε τα πεπραγμένα τους και να τους ξαναψηφίσουμε.
Οπότε; Οπότε, εμείς. Αν είναι να γίνει κάτι, θα γίνει από εμάς – όλους μαζί και τον καθέναν ξεχωριστά. Να, κάποιοι καθηγητές άρχισαν να κάνουν δωρεάν μαθήματα, σε παιδιά από οικογένειες με οικονομικά προβλήματα. Να, κάποιες γυναίκες έγιναν εθελόντριες μαγείρισσες στα συσσίτια. Και οι έρανοι εκ του προχείρου δεν είχαν ποτέ μεγαλύτερη συμμετοχή.
Νέα Παλαιστίνη
«Αλληλεγγύη» – κάποτε το αντικείμενό της ήταν η Παλαιστίνη, η Κούβα, η Νικαράγουα. Τώρα είναι η Ελλάδα και οι Ελληνες. Φανταζόταν κανείς πριν από δύο-τρία χρόνια ότι θα έφτανε στιγμή που παιδιά θα εγκατέλειπαν μαζικά τα φροντιστήρια για οικονομικούς λόγους; Ε, φαίνεται ότι δεν είχαμε μεγάλη φαντασία.
Και στο πεδίο της αλληλεγγύης χρειαζόμαστε λίγο μεγαλύτερη φαντασία: για παράδειγμα, αν όλοι πληρώνουμε τους φόρους που μας αναλογούν. Και αυτό κίνηση αλληλεγγύης προς τους υπολοίπους είναι – άλλο που στη χώρα μας το ‘χουμε δει αλλιώς το πράγμα.
Εν ολίγοις, ποτέ να μην αφήνουμε για κάποιον άλλον κάτι που μπορούμε να κάνουμε εμείς. Ας το κάνουμε – και μπορεί το 2012 να μην είναι δίσεκτο τελικά.














