[Ματιές] Αναδόμηση

Πάει κι αυτή η χρονιά. Τελευταίο χρονογράφημα για το 2011. Θα ξανασμίξουμε, για να τα πούμε, τη Δευτέρα. Στα πρώτα σκαλιά ενός άλλου χρόνου. Του 2012. Που οι πάντες, και κυρίως οι δήθεν προστάτες μας, οι δήθεν εταίροι μας, μας προειδοποιούν, απειλώντας μας πως θα ‘ναι πιο δύσκολο από τον προηγούμενο. Αρα, σφίξτε τα λουριά, βουλιάξτε ακόμα περισσότερο στα βρωμόνερα της λιτότητας και θα δούμε, στην πορεία, αν είστε άξιοι να βρισκόσαστε μαζί μας, στην Ευρώπη, στο ευρώ, στις αγορές…

«Κάθε πέρυσι και καλύτερα», έλεγε ο θυμόσοφος πατέρας μου. Και είχε δίκιο. Ποτέ ο επόμενος χρόνος δεν εξελισσόταν πιο ομαλά από τον προηγούμενο. Πάντοτε ερχόταν η σφαλιάρα για να μας ρίξει κάτω. Και πάντοτε φταίγαμε… εμείς! Σε τι μπορούσε να φταίει όμως ο πατέρας μου, που αγκομαχούσε να βγάλει το μεροκάματο σολιάζοντας παπούτσια και καρφώνοντας τακούνια σε φθαρμένες γόβες;

Ξανά τα ίδια, λοιπόν. Θυμάμαι ένα τραγούδι που γράψαμε με τον Χατζηνάσιο και το ερμηνεύει η Τσανακλίδου: «Κάθε φορά, πρώτη πρώτη σειρά / κάποιος κλέφτης / και για όποιο κακό / κάνει τ’ αφεντικό / εγώ είμαι ο… φταίχτης! / Μια ζωή με κρατούν, / με τραβούν μ’ ένα σπάγκο. / Λόγια, σχολειά / μέρα – νύχτα δουλειά / και στον… πάγκο. / Για δε μ’ αφήνετε ήσυχο, / άστε με ήσυχο / όλοι. / Θέλω να ζήσω ελεύθερος / δίχως ταυτότητα πια…». Ετσι δεν είναι; Πότε μας αφήσανε στην ησυχία μας; Πότε μπήκε στη φυλακή ένας μεγαλοαπατεώνας, ένας κλέφτης υπουργός, ένα αφεντικό; Ενώ οι φουκαράδες…

Βλέπω τώρα την κυβέρνηση Παπαδήμου. Συγκροτήθηκε με χίλια ζόρια και αφού προηγουμένως είχαν προταθεί στον Παπούλια για πρωθυπουργοί διάφοροι, ως και ο Πετσάλνικος! Τελικά, συγκροτήθηκε μια κυβέρνηση, που δεν είναι όμως Παπαδήμου. Είναι κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, με ολίγην από ΛΑΟΣ και με συμμετοχή δύο αντιπροέδρων της ΝΔ. Μπορεί να «τραβήξει» αυτό το σχήμα, ενόψει μάλιστα εκλογών; Μπορεί να βρίσκονται στο ίδιο τραπέζι Βενιζέλος και Βορίδης, Γεωργιάδης και Παπαϊωάννου; Πώς ανέχθηκε ο Παπαδήμος να είναι πρωθυπουργός με υπουργούς που αλληλοϋποβλέπονται και τσακώνονται μεταξύ τους κάθε ώρα και κάθε στιγμή;

Είναι πολύ δύσκολοι οι καιροί για την Ελλάδα. Και τα τρία κόμματα, που «συνεργάστηκαν» για την κυβέρνηση, δεν συνεργάζονται. Ούτε πρόκειται. Τρώγονται. Αρα ο Παπαδήμος πρέπει να κάνει αμέσως αναδόμηση, να χτυπήσει το χέρι του στο τραπέζι, να επιβάλει τον δικό του νόμο. Οι πολιτικοί μάς έριξαν στην ξέρα. Οι πολιτικοί, απ’ όσα βλέπω, δεν ενδιαφέρονται για το αν θα σταθούμε ή θα βουλιάξουμε. Ο Παπαδήμος είναι η «σανίδα σωτηρίας» για όλους μας. Εμείς τον παρακαλέσαμε να ‘ρθει να μας γλιτώσει από την καταστροφή. Ανάγκη τον έχουμε. Και πρωτίστως τα τρία κόμματα.

Ενα πρωτοχρονιάτικο τραγούδι, άλλου αιώνα, για φινάλε και «καλή χρονιά»:

«Αγιος Βασίλης έρχεται από την Καισαρείαν. / Βαστά χαλκών ‘ποδήματα και σιδερένια μάτια. / Βασίλη μ’, πόθεν έρχεσαι και πόθεν κατεβαίνεις; / Από τον δάσκαλο έρχομαι, στη μάνα μου πηγαίνω. / Αν έρχεσαι απ’ τον δάσκαλο, πες μας την αλφαβήτα. / Στην πατερίτσα ακούμπησε να πει την αλφαβήτα. / Κι η πατερίτσα ήταν χλωρή κι αχάμησε κλωνάρι. / Κλωνάρι χρυσοκλώναρο κι αργυροκεντημένο».