[Εναλλακτικά] Ενας Μεσσίας συνεσταλμένος

ΣΤΗΝ πολιτική η παρένθεση είναι μια έννοια που προκαλεί φόβο και δυσπιστία. Ολοι ξέρουν ότι αν ανοίξει, μπορεί μετά να μην κλείνει.

Η κυβέρνηση Παπαδήμου υποτίθεται ότι είναι παρένθεση εκατό ημερών για την έκτη δόση, το PSI και τη νέα δανειακή σύμβαση. Τη δόση την πήραμε, το PSI πάει καλά, αλλά η νέα δανειακή θα πρέπει να εξειδικευθεί σε νομοθετικό πρόγραμμα για τα επόμενα χρόνια. Το τελευταίο δεν μπορεί να γίνει σε εκατό ημέρες. Ακόμη χειρότερα: η νέα αξιολόγηση της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας από την τρόικα θα συμπέσει με το φόρτε της προεκλογικής περιόδου, σε περίπτωση που έχουμε κάλπες στις 19 Φεβρουαρίου. Καθώς τον Μάρτιο έχουν να μας δίνουν μερικές δεκάδες δισ. ευρώ, πώς θα νιώσουν οι τροϊκανοί εν μέσω προεκλογικού τουρτοπόλεμου; Εξ ου και είναι πιο ρεαλιστικό να είναι η παρένθεση εκατόν πενήντα ημερών και οι εκλογές να γίνουν τον Απρίλιο, πριν ή το πιθανότερο μετά το Πάσχα.

ΕΙΝΑΙ κάτι που εξηγείται νηφάλια στο Μέγαρο Μαξίμου. Το αντιλαμβάνεται ο Γιώργος Παπανδρέου – που, πάντως, δεν καίγεται για γρήγορες εκλογές άρα και εσωκομματικές εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ. Δεν το συμμερίζεται όμως ακόμη ο Αντώνης Σαμαράς. Η ΝΔ αισθάνεται ότι η παράταση του κυβερνητικού βίου την καθιστά συμμέτοχο σε πολιτικές λιτότητας. Παραλλήλως γνωρίζει ότι οι ξένοι αλλά και δυνάμεις στο εσωτερικό της χώρας θα ήθελαν να μην κλείσει η παρένθεση της συγκυβέρνησης. Ο Παπαδήμος εξηγεί ήρεμα ότι η διάθεσή του δεν είναι να μείνει στο Πρωθυπουργικό Γραφείο για περισσότερο από όσο δικαιολογεί η αποστολή του. Ωστόσο, στην πολιτική όλα είναι πολιτικά. Η καχυποψία θα ξεπεραστεί μόνο με συγκεκριμενοποίηση της ημερομηνίας των εκλογών τον Απρίλιο. Ομολογουμένως, η 19η Φεβρουαρίου ήταν κομμάτι του προ-συμφώνου ΠΑΣΟΚ – ΝΔ πριν ο πρώην αντιπρόεδρος της ΕΚΤ μπει στην εικόνα.

ΣΤΗΝ πραγματικότητα, ο Λουκάς Παπαδήμος είναι ένας ευγενικός και λίγο συνεσταλμένος Μεσσίας. Είναι διατεθειμένος να ηγηθεί μιας κυβέρνησης που να βάλει τη χώρα σε τροχιά παραμονής στην ευρωζώνη. Αυτό προϋποθέτει να ληφθούν κάποιες δύσκολες αποφάσεις στα δημόσια οικονομικά που, παρά τη βραχυπρόθεσμη οδύνη, θα φέρουν την ανάκαμψη. Δεν είναι προτιμότερο να πάρει τις δύσκολες αποφάσεις ο Παπαδήμος αντί να το κάνει ο επόμενος Πρωθυπουργός; Γιατί οι αποφάσεις αυτές δεν αποφεύγονται. Οπως και κάποιες μεταρρυθμίσεις που έχουν μείνει πίσω.

Μπορεί να υπάρχουν ακόμη κάποιες δυνάμεις στην Ευρώπη που να θέλουν να μας στηρίξουν. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει με το εγχώριο πολιτικό σύστημα να έχει μηδενική αξιοπιστία. Η αξιοπιστία ανακτάται σιγά σιγά κι η στήριξη του Παπαδήμου ώς την άνοιξη είναι ένα πρώτο βήμα. Αλλιώς η χώρα θα παραμείνει μετέωρη πάνω από την άβυσσο της δραχμής.