Προβλήματα συνοχής στην κυβέρνηση; Αδυναμία του Πρωθυπουργού να εφαρμόσει πολιτικές; Κόντρες υπουργών; Αλληλομαχαιρώματα; Υπουργοί που πάνε τοίχο – τοίχο; Ελάτε ρε παιδιά, πού γίνονται αυτά; Εγώ δεν πιστεύω λέξη. Υπερβολές. Αυτά συνέβαιναν την εποχή που ήταν πρωθυπουργός ο Παπανδρέου. Και πιο πριν που ήταν πρωθυπουργός ο Καραμανλής. Στην παρούσα κυβέρνηση, δεν συμβαίνει τίποτε απολύτως από όλα αυτά. Στην κυβέρνηση Παπαδήμου, όλα είναι τόσο, μα τόσο, αρμονικά, που τείνω να πιστέψω ότι αυτή πια δεν είναι κυβέρνηση: είναι σύλλογος κυριών για την προστασία απόρων κορασίδων. Αφού σου λέει, κάθε φορά που συνεδριάζει το Υπουργικό Συμβούλιο δεν χρειάζεται να ανάψουν φώτα στην αίθουσα – φωτίζεται από τα φωτοστέφανα που αστραποβολούν πάνω από τα κεφάλια των υπουργών, την ώρα που θεσπέσιες μουσικές ακούγονται ως “χαλί” πίσω από τις ομιλίες τους, και μια χαλαρή διάθεση κυριαρχεί.
Τι να λέμε τώρα. Απορώ μ’ αυτούς που ισχυρίζονται ότι στο Υπουργικό σκοτώνονται…
Ενδιαφέρει κανέναν πότε θα γίνουν εκλογές;
Βεβαίως, υπάρχουν κάτι μικροδιαφορές, πλην όμως δεν θα δώσω ιδιαίτερη σημασία, διότι όπως είναι φυσικό και λογικό, αυτά συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Αλλωστε, είναι τόσο μικρές και επουσιώδεις που δεν αξίζει καν να ασχοληθεί κανείς σοβαρά. Ποιος, ας πούμε, θα έδινε προσοχή στο θέμα «πότε θα γίνουν εκλογές»; Ενδιαφέρει κανέναν πότε θα γίνουν οι εκλογές; Σοβαρά μιλάω τώρα. Πλην του Σαμαρά, που τον έχουν παραμυθιάσει (οι γνωστοί – άγνωστοι που κολλάνε βεντούζα πάνω σε κάθε ηγέτη και η μόνη δουλειά που ξέρουν είναι να τον γλείφουν από το πρωί ώς το βράδυ, φωνάζοντάς του πόσο τεράστιος είναι) ότι πρέπει να πάμε σε εκλογές άμεσα, διότι θα γίνει πρωθυπουργός – ουδείς άλλος. Διότι αν είσαι σοβαρός αναλυτής, γνωρίζεις να διαβάζεις τις δημοσκοπήσεις από την καλή και (κυρίως) την ανάποδη, μιλάς και με πέντε ανθρώπους και στοιχειωδώς έχεις μια επαφή με την πραγματικότητα, καταλαβαίνεις ότι περιττά έξοδα και μάταιος κόπος είναι οι εκλογές.
Θα γλιτώσουμε και πολλά εκατομμύρια
Διότι Αντώνη μου, αν είναι να πάμε σε εκλογές, για να προτείνεις από κοινού με τον Γιώργο (δεν φεύγει ο Γιώργος, τα νύχια ένα – ένα να του βγάλουν) και τον Καρατζαφέρη πρωθυπουργό για νέα θητεία τον Παπαδήμο, μπορείς να το κάνεις κάλλιστα από τώρα, και να γλιτώσουμε και όλο τον σχετικό πανικό – μαζί με καμιά 250αριά, το λιγότερο, εκατομμύρια, που θα μας στοιχίσει το πάρτι με τις κάλπες. Εντάξει, το καταλαβαίνω, είναι θεμιτό και λογικό να είναι κανείς φιλόδοξος και να επιζητεί το καλύτερο, αλλά είναι εξίσου σημαντικό να καταλαβαίνει και την πραγματικότητα. Το περιβάλλον όπου ζει και κινείται. Κι όχι τον πλαστό κόσμο που έχουν δημιουργήσει γύρω του αυτοί που τον περιστοιχίζουν, και δεν έχουν πάντοτε αγαθή προαίρεση (για να μην πω ποτέ, και γίνω κακός).
Οι κάλπες θα φάνε και τα δώρα μας
Σε ποιον τα λέω, αφού κανείς δεν ακούει; Δεν πειράζει, είμαι σε φάση «τα λέω της νύφης για να τ’ ακούσει η πεθερά». Διότι εκτός των πολιτικών επιχειρημάτων να αποφύγουμε αυτή την τρέλα των εκλογών, υπάρχουν και τα οικονομικά. Προσέξτε με παρακαλώ, διότι θα μεταφέρω οικονομική ανάλυση επιπέδου περί του (αποτρεπτικού) κόστους των προσεχών εκλογών. Εχουμε και λέμε: πόσα είναι τα προσδοκώμενα ετήσια έσοδα για το 2012; 51 δισ. Εκλογές σε έναν μήνα σημαίνει γενική παράλυση του κρατικού μηχανισμού (και άρα και του εισπρακτικού), για τον μήνα αυτόν της προεκλογικής περιόδου και για ένα 15ήμερο μετά λόγω της αστάθειας που θα προκύψει από τις κάλπες. Αν, ας πούμε, σ’ αυτές τις 45 ημέρες το κράτος προσδοκούσε να εισπράξει 6,5 δισ. (διαιρέστε τα 51 δισ. διά 12 μήνες), δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι το συγκεκριμένο 45ήμερο θα εισπραχθεί το 1/3, ήτοι 2 δισ. Θέλετε τα μισά; 3 δισ.; Θέλετε περισσότερα; 4 δισ.; Πάλι θα έχουμε ένα μείον 2,5 δισ. στο νερό. Ενημερώνω τους ανυποψίαστους ότι η κατάργηση του 13ου και του 14ου μισθού αντιπροσωπεύει 1,4 δισ.! Αρα; Εκλογές τώρα, θα μας φάνε και τον 12ο και τον 11ο. Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες…
Κόσμος πάει κι έρχεται στα πανάκριβα γραφεία
Κινητοποιήθηκε το σύστημα όλο, Μαξίμου, σύμβουλοι, υπουργοί, νυν και πρώην, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ (καλορίζικος Πάνο!), κόσμος και κοσμάκης δηλαδή, για να διαψεύσει ότι ο Παπαδήμος βρήκε 100 άτομα στο Μαξίμου να ασχολούνται με τα σόσιαλ μίντια. Τρεις όλοι κι όλοι είναι η επίσημη εκδοχή που σερβιρίστηκε από το περιβάλλον του Γιώργου. «Και μερικοί ακόμη, μάλλον σε εθελοντική βάση» προσέθεσε σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού. «Υπήρχαν και ορισμένοι άλλοι από το ΠΑΣΟΚ» συμπλήρωσε άλλος. Μάλιστα. Και τότε όλοι αυτοί (δεκάδες) που μπαινόβγαιναν στον 4ο και τον 5ο όροφο του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης (πρώην Προεδρίας) στη Βασ. Σοφίας, τι ακριβώς ήταν; Τι δουλειά έκαναν στα εξαιρετικού γούστου, πλην πανάκριβα (κόστισε πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ η ανακαίνιση) γραφεία; Και κάτι ακόμη: οι διαψεύσεις είναι η εύκολη λύση. Το δύσκολο είναι – κι αυτό δυστυχώς ισχύει για τους πάντες, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται – να κρατούν το στόμα τους κλειστό…
Ο μεγαλοϊδεατισμός της Αριστεράς επανακάμπτει
Και να ‘ταν μόνο ο Σαμαράς που καίγεται για εκλογές; Ο Τσίπρας; Φυσικά δεν είναι καινούργιο φαινόμενο ο μεγαλοϊδεατισμός της Αριστεράς. Οι παλαιότεροι τον είχαν ζήσει στις αρχές του 1989, τότε που ο ενιαίος Συνασπισμός ευελπιστούσε στον διαμελισμό του βαλλόμενου πανταχόθεν ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να αναλάβει την… εξουσία. Εκλογικά δεν τα κατάφερε. Υπέκυψε όμως ως μωρή παρθένα στον πειρασμό της συγκυβέρνησης Τζαννετάκη και μας έδωσε απτά δείγματα τι σημαίνει «αριστερή εξουσία». Σήμερα, 22 χρόνια μετά, ο μεγαλοϊδεατισμός της Αριστεράς επανέρχεται με τη μορφή της πρότασης Τσίπρα για τη συγκρότηση αντιμνημονιακού μετώπου εξουσίας! Δεν είναι ότι η περίπτωση θυμίζει τη γνωστή παροιμία που έχει πρωταγωνίστρια τη… μύγα. Είναι ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αγνοεί βασικές παραμέτρους της πολιτικής πραγματικότητας. Αυτής που λέει ότι μη βασίζεσαι ποτέ στις δημοσκοπήσεις – ειδικά σε περιόδους που εκδηλώνεται ο θυμός και η οργή των ερωτώμενων και όχι η πραγματική του διάθεση. Ητοι μην ψωνίζεσαι με τις δημοσκοπήσεις, γιατί θα έρθουν κάποια στιγμή τούμπα και θα ψάχνεσαι. Κι ο Αλέξης Τσίπρας την έχει πατήσει ήδη μια φορά – θυμάται άραγε τι έπαθε το 2008;
ΥΓ: Και κάτι ακόμη: αναφορές του είδους «αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να ξεκουμπιστούν», δεν συμβαδίζουν με το όνειρό του να μας κυβερνήσει (και αυτός!). Μάλλον σε επαρχιακό καφενείο ταιριάζουν…
![[Στίγμα] Ποιος είπε ότι στο Υπουργικό σκοτώνονται;](https://www.tanea.gr/app/uploads/2011/12/9545211_ΠAΠAXPHΣTOΣ1-am_1324574531728.jpg)
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά 
Google news
