Τέχνη… εκτάκτου ανάγκης ζωντανεύει τις άδειες βιτρίνες

Τα κατεβασμένα καιρό τώρα ρολά ξανασηκώθηκαν. Οι γεμάτες διαφημιστικά φυλλάδια, αφίσες κι απλήρωτους λογαριασμούς είσοδοι καθαρίστηκαν. Στις αραχνιασμένες, σκοτεινές βιτρίνες, το απαραίτητο λίφτινγκ έγινε. Η μαυρίλα φεύγει, έστω και προσωρινά, από ορισμένα χρεοκοπημένα ή ξενοίκιαστα καταστήματα στο ιστορικό εμπορικό κέντρο της Αθήνας.

Ιδέα διαδεδομένη στο εξωτερικό, υλοποιείται τις μέρες αυτές και από στελέχη της “Τεχνόπολις” του Δήμου Αθηναίων σε συνεργασία με νέους εικαστικούς και καταστηματάρχες. Περίπου δεκαπέντε βιτρίνες έρημων μέχρι πρότινος εμπορικών μαγαζιών αποκτούν και πάλι μέρος από τη χαμένη ζωντάνια τους. Με τη διαφορά ότι δεν φιλοξενούν πλέον εμπορεύματα στις προθήκες τους, αλλά πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά και άλλα αντικείμενα – καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις.

«Μιλάμε για τη δράση “Τέχνη στις βιτρίνες”, ενταγμένη στο εορταστικό πρόγραμμα του Δήμου Αθηναίων. Πρόκειται για επιλεγμένες βιτρίνες καταστημάτων που έβαλαν λουκέτο λόγω κρίσης στις οδούς Σόλωνος, Σταδίου, Αμερικής, Βουκουρεστίου, Περικλέους, Νίκης και Πατριάρχου Ιωακείμ. Ολες τους φωταγωγούνται εκ νέου με τη χορηγία της ΔΕΗ στο διάστημα από 17 Δεκεμβρίου έως και 7 Ιανουαρίου», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο διευθύνων σύμβουλος της “Τεχνόπολις” Κώστας Μπιτζάνης.

Οπως λέει η Ολγα Πατούνη, συντονίστρια του εγχειρήματος, πρόκειται για «μια καθαρά συμβολική προσπάθεια, με στόχο ο καθένας μας να αγαπήσει ξανά το ταλαιπωρημένο Κέντρο της πρωτεύουσας».

«Αφού είχα εντελώς κλειστό, άχρηστο, εδώ κι έναν ολόκληρο χρόνο το μαγαζί μου, γιατί να μην το παραχωρήσω για καλό σκοπό; Είναι που είναι στενάχωρες οι καταστάσεις που ζούμε, γιατί να μη δώσω και εγώ λίγο περισσότερο φως και χρώμα;», λέει ο Ανδρέας Σαμαράς, ιδιοκτήτης καταστήματος επί της οδού Ακαδημίας, που παρέμενε σκοτεινό δύο χρόνια.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ. Η εικόνα στην πρόσοψή του, ωστόσο, άλλαξε, με εικαστική παρέμβαση της Ελένης Φουντουλάκη. Φοιτήτρια στο πέμπτο έτος στο 3ο Εργαστήριο Ζωγραφικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών με επικεφαλής τον καθηγητή Μάριο Σπηλιόπουλο, χρησιμοποίησε ως σύμβολο της δημιουργίας της τον άστεγο. «Εβαλα έναν υπνόσακο, γεμισμένο κατάλληλα ώστε να παίρνει ανθρώπινη μορφή. Οριοθέτησα και με κόκκινη ταινία τον περιορισμένο χώρο του, προκειμένου να υπογραμμίσω τα όρια που έχει ο καθένας μας», περιγράφει. «Η δική μας κεντρική ιδέα δεν είναι να εξωραΐσουμε μια κλειστή βιτρίνα. Αντιθέτως, σκοπός μας είναι να αδράξουμε την ευκαιρία να τονίσουμε ότι υπάρχουν πλέον και άδεια μαγαζιά, να αναδείξουμε με σύγχρονα έργα μας την έκταση του προβλήματος», λέει και ο Βαγγέλης Λουδάκης, τελειόφοιτος της Σχολής.