Βήματα ζωής με τα παιδιά

Στο κτίριο της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Παίδων στο Παγκράτι έφτασε με άγχος όταν η κόρη της ήταν ακόμα ενός έτους. Εμαθε για την ύπαρξή της ΕΛΕΠΑΠ μέσω ενός γιατρού. «Η διάγνωση του συνδρόμου από το οποίο έπασχε ήταν ακόμα πρόσφατη», λέει η αρχιτέκτων και σημερινή πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων της ΕΛΕΠΑΠ Βίκη Μπίλιου. Λίγους μήνες αργότερα περνούσε στην ΕΛΕΠΑΠ τρεις με τέσσερις ώρες την ημέρα, παρακολουθώντας από κοντά την εξέλιξη και τις θεραπείες του παιδιού της. «Οταν ξεκινήσαμε, πιστεύαμε πως η εξέλιξή της θα είχε κάποιο όριο. Κάναμε όμως λάθος», συμπληρώνει. Σήμερα, η κόρη της έχει ενταχθεί με επιτυχία στη γενική δημοτική εκπαίδευση.

Στις αίθουσες της ΕΛΕΠΑΠ βλέπεις γονείς να παρακολουθούν τις ασκήσεις φυσικοθεραπείας των παιδιών τους με ιδιαίτερη προσοχή και αγωνία. Βλέπεις όμως και χαμόγελα για την πρόοδό τους. «Οι γονείς, που απευθύνονται σε μας βιώνουν αρχικά ένα σοκ. Ενώ ο ερχομός ενός μωρού είναι γιορτή, εκείνοι συνειδητοποιούν πως το δικό τους παιδί δεν μπορεί να καθήσει σωστά και να πιάσει με τα χέρια του κάποιο αντικείμενο. Εχουν τύψεις και ενοχές. Πέφτουν σε κατάθλιψη. Αναρωτιούνται τι φταίει», λέει στα «ΝΕΑ» ο Χρήστος Νεστορίδης, γιατρός αποκατάστασης και επιστημονικός διευθυντής της ΕΛΕΠΑΠ Αθηνών. «Αυτούς τους γονείς και τα παιδιά θέλουμε να στηρίξουμε στην ΕΛΕΠΑΠ».

Η ΙΣΤΟΡΙΑ. Είναι το πρώτο φιλανθρωπικό μη κερδοσκοπικό σωματείο στην Ελλάδα που παρέχει υπηρεσίες αποκατάστασης σε παιδιά από το 1937. Υπολογίζεται πως κάθε χρόνο υποστηρίζει 1.600 παιδιά με αναπηρία σε ολόκληρη την Ελλάδα. Η φιλοσοφία της Εταιρείας είναι η ολιστική παρέμβαση, λέει η πρόεδρός της Μαριάννα Μόσχου.

Τα προγράμματα αποκατάστασης αφορούν παιδιά βρεφικής, νηπιακής, προσχολικής, σχολικής ηλικίας και ενηλίκους με κινητικές αναπηρίες και νευροαναπτυξιακές διαταραχές και καταρτίζονται σε συνεργασία με μια διεπιστημονική ομάδα.

«Η αποκατάσταση του ανάπηρου παιδιού με έναν ολιστικό τρόπο: ψυχολογικά, συμβουλευτικά και ψυχαγωγικά», προσθέτει. Παράλληλα, υποστηρίζονται και οι γονείς, ενώ από το 1973 λειτουργεί ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων.

Στο Κέντρο Ανάλυσης Κίνησης και Βάδισης το μικρό παιδί βηματίζει αργά. Στην ελαστική φόρμα που φορά στα πόδια του ειδικοί αντανακλαστήρες αντιγράφουν την κίνησή του, ενώ δώδεκα κάμερες την καταγράφουν. Ο εμβιομηχανικός Νίκος Δάρρας το ενθαρρύνει να συνεχίσει. «Χρησιμοποιούμε την τεχνολογία για να αντιγράψουμε ορισμένες παραμέτρους της βάδισης στον υπολογιστή», εξηγεί. «Υστερα, συγκρίνοντας τα δεδομένα του παιδιού με φυσιολογικά δεδομένα, εντοπίζουμε τα προβλήματα».

Την ίδια ώρα, στις αίθουσες των προγραμμάτων της Ειδικής Μονάδας Προσχολικής Αγωγής τα νήπια κρατώντας μαρκαδόρους ετοιμάζονται για μια ακόμη δημιουργική δραστηριότητα. Ουσιαστικά, λένε οι νηπιαγωγοί, προετοιμάζονται για το σχολείο. «Πέρσι ήταν μια εξαιρετική χρονιά, καθώς το 50% των παιδιών της μεγάλης τάξης του προγράμματος εντάχθηκαν κανονικά στη γενική δημοτική εκπαίδευση και όχι σε ειδικά σχολεία», λέει ο κ. Νεστορίδης.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ. Η ΕΛΕΠΑΠ συμπληρώνει φέτος 74 χρόνια λειτουργίας με έξι κέντρα πανελλαδικά στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τα Χανιά, τα Ιωάννινα, τον Βόλο και το Αγρίνιο. Στα προγράμματά της για παιδιά έχουν προστεθεί αντίστοιχα προγράμματα για ενηλίκους, που υποστηρίζει άτομα ηλικίας 16 έως 55 ετών με επίκτητες εγκεφαλικές βλάβες, με σκοπό την εργασιακή επανένταξη και την συμβουλευτική παρακολούθησή τους. Μελλοντικό όραμα, λέει η πρόεδρος του ΕΛΕΠΑΠ, είναι το πρόγραμμα «Χτίζω το αύριο», που θα επιτρέπει την υποστηριζόμενη διαβίωση ενηλίκων με αναπηρία σε ειδικά διαμορφωμένα διαμερίσματα. Τα πρώτα θα χτιστούν στα Ιωάννινα.