[Προβολείς] Το φάλτσο της Νάνας

Φταίμε όμως κι εμείς που τους αποψιλώνουμε από τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά τους. Πλάκα πλάκα, από τη Μεταπολίτευση και δώθε φτιάξαμε τόσους έλληνες θεούς, που θα τους ζήλευε ακόμη κι ο πιο εφευρετικός παγανιστής των δασών και των ορέων. Δεν νομίζω ότι ο Μίκης Θεοδωράκης, φέρ’ ειπείν, θα το έκοβε τόσο γρήγορα προς Ολυμπο αν δεν του πιπιλάγαμε το μυαλό, αριστεροί τε και δεξιοί, από την ημέρα που έπεσε η χούντα. Μέχρι τότε ήταν κανονικός άνθρωπος, με τα όλα του δηλαδή, απτός, σάρκινος, μουσικός, αριστερός, πολίτης.

Σκεφτείτε τη Μελίνα Μερκούρη και πείτε μου τώρα που δεν μας ακούει για να θυμώσει. Ηταν η αντιστασιακή της δράση, ο προσωπικός της τσαμπουκάς ή η προσωπική σαγήνη της που της έδωσε τον τίτλο της ελληνίδας θεάς; Εγώ λέω ότι ήταν μια πολύ καλή υπουργός Πολιτισμού σε εποχές που σήκωνε να είσαι πολύ καλός υπουργός Πολιτισμού. Μαγκιά της. Τα υπόλοιπα με τα οποία τη φορτώσαμε δεν ήσαν παρά οι δικές μας αμαρτίες. Γιατί, δεν μπορεί… Πρέπει να είμαστε πολύ αμαρτωλοί για να ψάχνουμε τον Αναμάρτητο με τέτοια λύσσα. Και πολύ κουφοί για να πληγώσει τ’ αυτάκι μας ένα φάλτσο της Νάνας Μούσχουρη μέσα σε ένα περιβάλλον εκκωφαντικής εθνικής κακοφωνίας.