[Ματιές] Τέλμα

Είχε πολύ καιρό να μιλήσει ο Κωστής Στεφανόπουλος. Το έκανε την Κυριακή. Με το άρθρο του στην «Καθημερινή» το οποίο τονίσθηκε, ευλόγως, στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας. Γιατί μίλησε τώρα ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας; Νομίζω ότι η απάντηση στο ερώτημα είναι εύκολη: διότι διαπιστώνει ότι οι έλληνες πολιτικοί που κυρίως ευθύνονται για το σημερινό οικονομικό χάλι της χώρας μόλις «καθάρισαν» με την 6η δόση και βάλθηκαν να μελετούν τις δημοσκοπήσεις, άρχισαν και πάλι να σκέφτονται τα κόμματά τους. Την εξουσία, το «τσίμπημα» μερικών μονάδων, τις δυνατότητες που θα έχουν να ξαναβγούν στο προσκήνιο και να επηρεάζουν καταστάσεις. Κάτι που με τον Παπαδήμο Πρωθυπουργό δεν μπορεί να γίνει.

Να πούμε όμως και δυο κουβέντες παραπάνω για τον Παπαδήμο: είναι πολύ μαλακός. Λειτουργεί κάπως διστακτικά, απέναντι στον Παπανδρέου, τον Σαμαρά, τον Καρατζαφέρη κ.ά. Σαν να νομίζει ότι του έκαναν χάρη που συμφώνησαν να του αναθέσουν την πρωθυπουργία. Εχει λάθος. Οι τρεις αρχηγοί τον είδαν σαν σανίδα σωτηρίας. Σαν την προσωπικότητα που θα κατασίγαζε τα πάθη, θα έδινε μια αίσθηση ηρεμίας και κάποιας σιγουριάς στον λαό, θα γινόταν δεκτός χωρίς επιφυλάξεις από τους Ευρωπαίους λόγω της θητείας του στην ΕΚΤ, θα βοηθούσε ώστε να πάρουμε τα 8 δισ. που τόσο έχουμε ανάγκη.

Αντί, λοιπόν, να φτιάξει μια κυβέρνηση όπως την ήθελε ο ίδιος, υπέκυψε στις αξιώσεις – προτάσεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ και όρκισε μια κυβέρνηση με 50 υπουργούς που οι περισσότεροι αλληλοϋποβλέπονται και αλληλοκατηγορούνται, έχοντας στον νου τους τις επικείμενες εκλογές! Κανονικά θα έπρεπε ήδη να έχει διώξει κάποιους υπουργούς που δημιουργούν ζητήματα. Εχει αυτό το δικαίωμα. Δεν είναι Πρωθυπουργός περιορισμένης ευθύνης. Μπορεί να χτυπάει, όποτε χρειάζεται, το χέρι του στο τραπέζι.

Αυτά του λέει και ο Στεφανόπουλος. Ο οποίος προσθέτει ότι δεν πρέπει να γίνουν εκλογές τον Φεβρουάριο, γιατί θα βλάψουν τα συμφέροντα της χώρας. Η επιχειρηματολογία του: «Δεν χρειαζόμεθα εκλογές αλλά μια κυβέρνηση με ικανότητες και γνώση που θα εργασθεί για να βγάλει τη χώρα έξω από τους κινδύνους τους οποίους διατρέχει. Μια κυβέρνηση με Πρωθυπουργό που διαθέτει αυτά τα προσόντα, με κύρος και γνωριμίες στο εξωτερικό αλλά και ακέραιο το δικαίωμα, κατά το Σύνταγμα, να διορίζει και να παύει τους υπουργούς. Και τον έχουμε. Εννοώ τον κ. Παπαδήμο (…). Χρειαζόμαστε ηρεμία και όχι εκλογική αναταραχή, δουλειά σκληρή χάριν του τόπου και όχι τη ραθυμία της προεκλογικής περιόδου».

Οι τρεις αρχηγοί που με τις ψήφους των κομμάτων τους στηρίζουν την κυβέρνηση δεν φαίνεται να συμφωνούν με αυτά τα – αυτονόητα – πράγματα. Ο καθένας κάνει τους δικούς του λογαριασμούς. Αλλά με τέτοιους λογαριασμούς, η χώρα όλο και πιο πολύ βυθίζεται στο τέλμα. Ηδη είναι ώς τον λαιμό…