Λύση από πρόσωπα εκτός κομμάτων

Το ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να έχει τα χαρακτηριστικά μιας νέας αρχής, τόνισε τις προάλλες υψηλόβαθμο στέλεχος της κυβέρνησης. Πιστεύω ότι είναι η μόνη σωστή προοπτική για ένα σοσιαλιστικό κόμμα υπό τις σημερινές συνθήκες. Το ερώτημα όμως είναι: νέα αρχή αλλά με ποιες αρχές και με ποιους «τηρητές» αυτών των αρχών; Ποιος από όσους κυβερνούν σήμερα μπορεί να μας πείσει ότι ενώ είχε την εξουσία δεν μπορούσε να οδηγήσει την πολιτική προς την ορθή κατεύθυνση που πίστευε, διαφωνώντας ακόμη και με τον αρχηγό του και στην ανάγκη παραιτούμενος; Ο αρχηγός απήλθε, και οι επιτελείς του πριν γίνουν επικριτικοί θα έπρεπε να κάνουν την αυτοκριτική τους […].

Αλλα υψηλόβαθμα στελέχη καλούν τα κόμματα της υπεύθυνης Αριστεράς να «διαλεχθούν» και να στρατευτούν σε έναν κοινό αγώνα πολιτικής ανασυγκρότησης για το καλό της χώρας. Αλλα προτείνουν ένα σύγχρονο κόμμα της Κεντροαριστεράς ανοικτό στην κοινωνία των πολιτών […]. Πολύ ωραία σχέδια για να είναι και αληθινά. Η ένωση των δημοκρατικών δυνάμεων ποτέ δεν ευδοκίμησε στον τόπο αυτό. […]

Το ΠΑΣΟΚ, ή όπως θα βαπτισθεί υπό τη νέα του μορφή, πρέπει να επανασυνδεθεί με τον λαό και να τον πείσει ότι ενδιαφέρεται γι’ αυτόν και κυρίως ότι αναγνωρίζει τα λάθη συμπεριφοράς και τακτικής απέναντί του. Και αυτό τούτη την ώρα είναι, δυστυχώς, εξαιρετικά δύσκολο έως ανέφικτο. Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981 απορρόφησε στην κυριολεξία ολόκληρο το Κέντρο και ένα τμήμα της Αριστεράς αλλάζοντας με τον τρόπο αυτό τον πολιτικό χάρτη της χώρας. Σήμερα, δυστυχώς, δεν έχουμε πολιτικούς αρχηγούς εμπνευσμένους που θα μπορούσαν να αναλάβουν έναν τέτοιο ρόλο. Μήπως, λοιπόν, μια δυνατότητα εκλογής προσώπων ανεξαρτήτως κομμάτων από μια δεξαμενή άξιων και ικανών Ελλήνων, που σίγουρα υπάρχουν, θα ήταν μια λύση για την Ελλάδα του σήμερα; Λύση ανατρεπτική για τα δεδομένα, όχι όμως και ανέφικτη. Λύση που απαιτεί αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Αλλωστε και η σύνθεση της σημερινής κυβέρνησης πόσο αναμενόμενη ήταν και κατά πόσο τηρεί της αρχές του υπάρχοντος συστήματος; […]

Τελικά, πολύ ολίγον ενδιαφέρουν πλέον τους πολίτες τα κόμματα και οι αρχηγοί τους, γιατί ακόμη και αν βελτιωθούν, όταν βρεθούν στην εξουσία θα διαπιστώσουν ότι εξαιτίας των άθλιων λαθών του παρελθόντος ελάχιστο μερίδιο της εξουσίας αυτής θα έχουν μέσα σε μια Ενωμένη Ευρώπη που, εφόσον σταθεί στα πόδια της και εμείς στην αγκαλιά της, θα παραμείνει επιτηρητής και καθοδηγητής της Ελλάδας.

Η Στέλλα Πριόβολου είναι πρόεδρος στο Τμήμα Ιταλικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών