«Ναι, αυτό που βλέπουμε αυτή τη στιγμή είναι μια γερμανοποιημένη Ευρώπη. Οι αγορές καθορίζουν την ατζέντα. Το Βερολίνο, με το Παρίσι να ακολουθεί, λέει αυτό που πρέπει να γίνει. Αυτό είναι ανθυγιεινό, βαθύτατα ανθυγιεινό». Ο Πράσινος Γιόσκα Φίσερ, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σρέντερ, ήταν προσκεκλημένος σε ένα συνέδριο στη Ρώμη την επομένη της συμφωνίας στις Βρυξέλλες. Από το βήμα του συνεδρίου τόνισε ότι η συμφωνία είναι ένα θετικό βήμα αλλά κρίνεται ανεπαρκής. «Ας μην κοροϊδευόμαστε» δήλωσε. «Δεν μπορούμε να έχουμε ένα κοινό νόμισμα χωρίς πολιτική και οικονομική ενοποίηση. Αυτή που διανύουμε είναι πρώτα κρίση διακυβέρνησης κι έπειτα οικονομική. Υπάρχει το κοινό νόμισμα, υπάρχει η τράπεζα, αλλά δεν έχουμε το υπουργείο Οικονομικών και δεν έχουμε τον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Η απόφαση στη Σύνοδο Κορυφής αποδεικνύει ότι επιτέλους η συνειδητοποίηση αρχίσει να μετατρέπεται σε δράση».
Ο Γιόσκα Φίσερ δεν τρέφει, πάντως, ψευδαισθήσεις ως προς την ανταπόκριση που μπορεί να έχει το κάλεσμά του: «Δεν είναι φοβερό εάν μείνει εκτός η Βρετανία. Η Ευρώπη προχώρησε πάντα με τους πρωτοπόρους της. Η Ευρώπη των 6 ήταν μια πρωτοπορία. Το σημαντικό είναι να υπάρχουν συγκεκριμένοι και αντικειμενικοί κανόνες ώστε να μπορούν να συμμετέχουν και οι υπόλοιποι». Σύμφωνα με τον Φίσερ, η γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ πρέπει να εγκαταλείψει την αντίθεσή της στην έκδοση ευρωομολόγων. Από την πλευρά τους, τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη πρέπει να επιστρέψουν στον δρόμο της οικονομικής ανάπτυξης. Το μοντέλο ομοσπονδιοποίησης που προτείνει πάντως ο 63χρονος Φίσερ, δεν έχει καμία σχέση με αυτό των ΗΠΑ: «Η δική μας κουλτούρα είναι εντελώς διαφορετική. Τα δικά μας έθνη μετρούν αιώνες ζωής, γλώσσες και πολιτική κουλτούρα διαφορετικές κι αυτό δεν θα αλλάξει. Εάν θέλουμε να έχουμε δημοκρατική νομιμοποίηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει να δημιουργήσουμε μια ομοσπονδιακή δομή που θα είναι αποδεκτή απ’ όλους. Πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας μια ρεαλιστική ομοσπονδία, οι βάσεις της οποίας θα πρέπει να συγκεκριμενοποιηθούν σε δυο – τρία χρόνια».