[Γράμματα στις ματιές] Καστελλόριζο

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Μιχ. Γκρίλλας (Γαρέφη 3, Λάρισα) γράφει:

Το Καστελλόριζο ανήκει στα Δωδεκάνησα και βρίσκεται 60 ν.μ. ανατολικά της Ρόδου και 170 ν.μ. δυτικά της Κύπρου. Στο νησί αυτό ως γνωστόν ενώνεται η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου με της Ελλάδας και, επομένως, σε οποιαδήποτε μελλοντική εξόρυξη και εκμετάλλευση των κοιτασμάτων του Ισραήλ και της Κύπρου το φυσικό αέριο και οι υδρογονάνθρακες θα μπορούν να διοχετευθούν στη Δυτική Ευρώπη υποθαλασσίως χωρίς την άδεια της Τουρκίας. Η τελευταία προσπαθεί να διεμβολίσει την ενότητα των ΑΟΖ Κύπρου – Ελλάδας για να απαιτήσει λόγο και ενεργειακά δικαιώματα που, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο των Θαλασσών, στερείται.

Το Καστελλόριζο δίνει στη χώρα μας ΑΟΖ 22.000 τετρ. χλμ. όσο είναι και η Πελοπόννησος και γι’ αυτό η Τουρκία υποστηρίζει ότι το νησί αυτό δεν ανήκει στο Αιγαίο αλλά στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου και ως απομονωμένη νησίδα δεν δικαιούται υφαλοκρηπίδας και κατ’ επέκταση ΑΟΖ. Αυτή είναι μια καθαρά τουρκική πατέντα χωρίς καμία αξία και λογική βάση γιατί αντίκειται στις διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου των Θαλασσών, το οποίο αναφέρει ρητά στο άρθρο 121 παρ. 2 ότι όλα τα νησιά και οι νησίδες, με εξαίρεση τους βράχους, διαθέτουν τη δική τους ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Με χωρικά ύδατα 6 ν.μ. στη χώρα μας ανήκει το 35% του Αιγαίου, στην Τουρκία το 8,9% και το 56% είναι ανοικτή θάλασσα. Με 12 ν.μ. το 35% γίνεται 64% (Ελλάδα) το 8,9% γίνεται 10% (Τουρκία) και το 26% ανοικτή θάλασσα (διεθνή ύδατα).

Αυτό η Τουρκία δεν μπορεί να το χωνέψει και στις διαπραγματεύσεις που γίνονται για την επίλυση των διαφορών μας στο Αιγαίο προβάλλει την αξίωση και την απαίτηση να εξαιρεθεί από αυτές τις συζητήσεις το Καστελλόριζο και τούτο γιατί το νησί αυτό τής ανατρέπει τα σχέδια, που είναι η διεμβόλιση των ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου ώστε να καρπωθεί αυτό το μεγάλο μέρος της ελληνικής ΑΟΖ.

Η Τουρκία, ως γνωστόν, παρά τους παλικαρισμούς της ως προς τα δικαιώματα της Κύπρου να προβεί σε έρευνα για την εξόρυξη φυσικού αερίου εντός της δικής της ΑΟΖ και συγκεκριμένα στο Οικόπεδο 12, υπέστη διεθνές στραπάτσο και οδηγήθηκε σε διεθνή απομόνωση όταν οι ΗΠΑ, η ΕΕ και η Ρωσία τής γύρισαν στην κυριολεξία την πλάτη. Για μας αυτό είναι μια αισιόδοξη ελπίδα γιατί διαφαίνεται στον διεθνή ορίζοντα ότι οι μεγάλες δυνάμεις και οι ισχυροί της γης δείχνουν για πρώτη ίσως φορά στην Τουρκία ότι είναι καιρός να σεβαστεί επιτέλους το Διεθνές Δίκαιο των Θαλασσών και τη διεθνή νομιμότητα και ότι η εποχή των κανονιοφόρων έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Θα το καταλάβει; Ο χρόνος φυσικά θα δείξει.