[Ματιές] Φοροδιαφυγή

Λέγονται και γράφονται πάρα πολλά για τη φοροδιαφυγή. Και είναι σωστά. Στο άθλημα αυτό της φοροδιαφυγής εμείς οι Ελληνες καταρρίπτουμε όλα τα ρεκόρ, το ένα μετά το άλλο. Θέλουμε όμως, ως κράτος, ως Πολιτεία, να αντιμετωπίσουμε αυτή τη γάγγραινα; Πολύ αμφιβάλλω. Μια απόδειξη από τις χιλιάδες: ο εξαίρετος συνάδελφος Παύλος Τσίμας αποκάλυψε σε τηλεοπτική εκπομπή του ότι οι Ελβετοί, εδώ και εφτά χρόνια, έχουν ζητήσει από την Ελλάδα «ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών» αλλά ακόμη δεν έχουν πάρει απάντηση στην πρότασή τους!

Δεν μπορούμε, λοιπόν, να μιλάμε, για «φορολογικούς παραδείσους» και δισεκατομμύρια που έχουν παρκάρει παρανόμως σε τράπεζες της Γενεύης και της Ζυρίχης, χωρίς να αποδίδουν δεκάρα στη χώρα μας! Μα πώς να αποδώσουν; Οι ελβετικές Αρχές είναι πρόθυμες να μας δώσουν στοιχεία, μολονότι κάτι τέτοιο δεν συμφέρει τις τράπεζές τους και οι Ελληνες που αγανακτούν και χαλάνε, ορθώς, τον κόσμο για τους φοροφυγάδες δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτά τα στοιχεία!

Πάντως, κατά τη γνώμη μου, η φοροδιαφυγή τσακίζει κόκαλα, πρωτίστως εντός της Ελλάδας. Στα χωριά, στις πόλεις, στην πρωτεύουσα. Και δεν αναφέρομαι στους μεγαλογιατρούς και μεγαλοδικηγόρους που δικαίως έχει παραλάβει το ΣΔΟΕ αλλά και στους επαγγελματίες της γειτονιάς που σπανίως κόβουν απόδειξη για τα λεφτά που εισπράττουν. Και αν τολμήσει ο πελάτης να τη ζητήσει είναι έτοιμοι σχεδόν να τον δείρουν!

Στην ίδια χώρα ζούμε όλοι μας. Βλέπουμε, συναλλασσόμαστε, γνωρίζουμε πρόσωπα και πράγματα. Ρωτάω, λοιπόν: φωνάζετε έναν υδραυλικό για να κάνει μια δουλειά στο σπίτι σας ή το μαγαζί σας. Τελειώνει η δουλειά του και τον πληρώνετε. Σας δίνει απόδειξη; Δεν σας δίνει, βέβαια. Το ίδιο συμβαίνει και με τον ηλεκτρολόγο, τον ψυκτικό, τον τεχνίτη του ασανσέρ, τον αλουμινά, τον τζαμά, τον χτίστη, τον μαραγκό, τον μαρμαρά κ.ά. Δεκάδες επαγγελματίες που τους έχει ανάγκη κάθε τόσο η γειτονιά βάζουν τα λεφτά στην τσέπη και φεύγουν. Λεφτά που ο υπάλληλος, ο δάσκαλος, ο δημοσιογράφος, ο μισθοσυντήρητος γενικά τα έχει πάρει από τον εργοδότη του, πληρώνοντας τον φόρο του προκαταβολικά!

Ετσι είναι. Πάντοτε. Μερικές φορές ο ηλεκτρολόγος, ο υδραυλικός κ.λπ. λέει στον πελάτη πριν αρχίσει τη δουλειά «με απόδειξη, θα μου δώσεις τόσα. Χωρίς απόδειξη θα μου δώσεις λιγότερα». Ο πελάτης βρίσκεται σε δίλημμα. Και επειδή γνωρίζει ότι το κράτος τον αφήνει στην τύχη του παρανομεί. Η συναλλαγή γίνεται με «μαύρο» χρήμα. Πολύ συχνά. Αλλά, με τέτοια κόλπα, τέτοιες καθημερινές μικροκομπίνες μπορεί το κράτος να πάει μπροστά; Εκατομμύρια συναλλαγές, κάθε μέρα, πραγματοποιούνται στη μικρή μας πόλη. Αφήνω τις μεγαλοκομπίνες που βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη, ανάμεσα σε πολιτικούς, επιχειρηματίες και αξιωματούχους κάθε λογής.

Θα μου πείτε και πώς το κράτος θ’ αρχίσει να μαζεύει χρήματα, απ’ όλον αυτό τον κόσμο που ξεφεύγει από τα δόκανα της Εφορίας; Δεν ξέρω. Αλλά δεν είναι δική μου δουλειά αυτή. Είναι δουλειά των εγκεφάλων του υπουργείου Οικονομικών που εφορμούν μονίμως στα πορτοφόλια μισθωτών και συνταξιούχων και «όλα καλά κι όλα ωραία».