Κανείς δεν τιμωρείται…

Θεωρείτε κ. Κομνηνέ εφικτό αυτήν τη στιγμή έναν διάλογο ανάμεσα στους πολιτικούς και την κοινωνία;

Λ.Κ.: Πώς να γίνει διάλογος όταν υπάρχει μια χαώδης κατάσταση; Οταν κάθε μέρα πληροφορείται ο πολίτης, χωρίς να παύει να είναι υπόλογος και ο ίδιος, ότι κανείς δεν τιμωρείται, ότι θεατρικά στήνονται κάποιες εξεταστικές επιτροπές ή ότι τα σκάνδαλα ξεπερνιούνται σα να μην έχουν γίνει; Πρόσφατα μάθαμε ότι υπάρχουν αρκετοί πολιτικοί που έχουν καταθέσεις στην Ελβετία. Είναι προϋποθέσεις αυτές για να ζητήσεις από τον άλλον να γίνει διάλογος; Οταν ένας οικογενειάρχης έχει αυτό το δεκαπενθήμερο εφτά χαράτσια να πληρώσει και πριν προλάβει να αναπνεύσει του έρχονται άλλα εφτά, πού να βρει τα περιθώρια και το κουράγιο να κάνει διάλογο; Οταν έχουν δημιουργηθεί τέτοιες συνθήκες, δεν μας χρειάζεται ο διάλογος, αλλά να έρθουμε πρόσωπο με πρόσωπο και να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: ότι δηλαδή κάποιοι πρέπει να τιμωρηθούν, αλλιώς το χάος θα είναι διαρκώς μπροστά μας. Τίποτε δεν μπορεί να σφίξει τη σχέση των πολιτικών με τον λαό παρά μια πραγματική, δίκαιη και ηθική τιμωρία.

Κ.ΜΠ.: Η Ελλάδα έχασε την εποχή της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού, δηλαδή την περίοδο του διαλόγου και της διαφάνειας. Την περνούμε τώρα όχι σαν περίοδο δημιουργίας, αλλά σαν περίοδο σύγκρουσης. Το πρώτο που χρειάζεται να κάνουμε ως σύγχρονο κράτος, είναι να μάθουμε να λειτουργούμε με διαφάνεια που θα αποδεχτούν όχι μόνον οι πολιτικοί και το πολιτικό σύστημα, αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες. Δεν μπορεί να υπάρχουν Ελληνες που συμπεριφέρονται ως φιλέλληνες. Δεν μπορεί να υπάρχουν καταθέσεις στο εξωτερικό σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο για τη χώρα μας, όταν την ίδια αυτή περίοδο οι ιταλοί βιομήχανοι ζητήσανε αύξηση της φορολόγησής τους και οι Πορτογάλοι αυξήσανε τις καταθέσεις και τις αποταμιεύσεις τους στις εθνικές τους τράπεζες κατά 22%.