[Ματιές] Ταπείνωση…

Εργαζόταν σε μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων και είχε καλή θέση. Κέρδιζε, από μισθό και ποσοστά, 5.000 ευρώ τον μήνα. Ζούσε, με τη γυναίκα του και την κόρη τους, πολύ άνετα. Σχεδόν πλούσια. Ηρθε, όμως, η κρίση. Κοπήκανε οι δουλειές. Η εταιρεία του άρχισε να μειώνει τις αποδοχές των υπαλλήλων της. Υστερα ήρθαν οι απολύσεις. Απολύθηκε κι αυτός, πριν από έξι μήνες. Δεν τόλμησε να το πει στη σύζυγό του. Αισθανόταν ταπεινωμένος. Ντρεπότανε. Από την επομένη της απόλυσής του ίσαμε σήμερα, κάθε πρωί, φοράει το κοστούμι του και πηγαίνει, τάχα, στο γραφείο του. Γυρίζει το μεσημέρι και λέει διάφορα ψέματα. Για κακότροπους πελάτες, για τις γκρίνιες του αφεντικού και άλλα τέτοια. Οσο για χρήματα, είχε μερικά χιλιάρικα στην τράπεζα, αλλά κοντεύουν να τελειώσουν. Τι θα κάνει μετά, δεν το ξέρει. Αλλά εκείνο που τον τρώει είναι η ταπείνωση, που έλεγα πιο πάνω. Πόσο θ’ αντέξει ν’ αραδιάζει ψευτιές στη σύντροφό του, ότι δήθεν εργάζεται;

Μια από τις – εκατοντάδες χιλιάδες – καθημερινές ανθρώπινες ιστορίες στη χώρα μας. Και υπάρχουν εκατομμύρια άλλες, πολύ χειρότερες. Με οικογενειάρχες, που έμειναν απένταροι, έχουν υποχρεώσεις, γραμμάτια, παιδιά που σπουδάζουν. Αλλά για τους έλληνες πολιτικούς, στη μεγάλη πλειοψηφία τους, πέρα βρέχει. Τα κόμματά τους σκέφτονται, τους ψηφοφόρους τους, τις επικείμενες εκλογές. Κουβεντιάζουν με τους κομματάρχες τους, σχεδιάζουν προεκλογικές συγκεντρώσεις, ψάχνουν για – επιχειρηματίες – χρηματοδότες. Οπως πάντα. Σα να μη συμβαίνει τίποτα.

Διάβαζα στην «Καθημερινή» ένα κομμάτι της Χριστίνας Κοψίνη και έφριξα! Τα εκατομμύρια που παίρνουν τα κόμματα, για να μας… φροντίζουν, βγάζουν μάτια! Δίνω μερικά νούμερα, για να αντιληφθείτε πού βρισκόμαστε, σε μια εποχή που η χώρα κρέμεται από μια κλωστή, πάνω από το βάραθρο της καταστροφής: «Τα δύο κόμματα εξουσίας, που κράτησαν εδώ και 37 χρόνια την τύχη της χώρας στα χέρια τους, βρίσκονται καταχρεωμένα στις τράπεζες, με τις συνολικές τους οφειλές, έναντι των μελλοντικών επιχορηγήσεων από τον προϋπολογισμό, να προσεγγίζουν τα 250 εκατομμύρια ευρώ»!

Χρωστάνε τα κόμματα, όπως βλέπετε, 250 εκατομμύρια. Και ως «εγγύηση» στην τράπεζα δίνουν μια υπογραφή: τα χρήματα που θα πάρουν από μελλοντικές κρατικές επιχορηγήσεις! Χωρίς κανείς να ξέρει αν υπάρχουν αυτά τα κόμματα σε 2-3 χρόνια ή αν ο προϋπολογισμός, με βάση τον οποίο επιχορηγούνται, θα έχει το ίδιο ύψος με τον σημερινό! Απίστευτα, δηλαδή, πράγματα, όταν είναι γνωστό ότι οι τράπεζες, για να δανείσουν σε έναν μικροεπιχειρηματία μερικές ψωροχιλιάδες, του βγάζουν την πίστη ανάποδα!

Να και μια εικόνα τώρα για τα ποσά που έχουν προϋπολογιστεί να πάρουν εφέτος τα διάφορα κόμματα: ΠΑΣΟΚ 22 εκατομμύρια, ΝΔ 17,2 εκατ., ΚΚΕ 5,2 εκατ., ΛΑΟΣ 4,3 εκατ., ΣΥΡΙΖΑ 4 εκατ. και Οικολόγοι Πράσινοι 2 εκατ. Σημειώνω ότι γι’ αυτό το πελώριο θέμα ουδείς μιλάει. Ακόμη και οι ίδιες οι τράπεζες κάνουν μόκο. Αλλά, θα μου πείτε, τα λεφτά αυτά δεν τα πληρώνουν οι τράπεζες. Ο ελληνικός λαός τα πληρώνει…