Οι Ελληνες κλέβουν την παράσταση
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Οσο και αν ακούγεται εξωφρενικό. Απ’ όλες τις ταινίες που είδα αυτή την εβδομάδα, φορτωμένες από ψυχανάλυση, ρατσισμό και σπουδαίους stars, δύο ξεχώρισα. Και οι δύο προβάλλονται σε κοινό πρόγραμμα και είναι ελληνικές. Από δύο νέα, ψαγμένα παλικάρια που επαρκώς διαχειρίζονται τα εργαλεία του σινεμά. Η πρώτη, «Ο ξεναγός» με σκηνοθέτη τον Ζαχαρία Μαυροειδή, είναι μια πικάντικη κομεντί με εξαιρετική παρατηρητικότητα, υποδειγματική αξιοποίηση των εξωτερικών χώρων και χαμηλόφωνο, υπόγειο χιούμορ. Με ήρωα νεαρό αρχιτέκτονα που βγάζει το ψωμί του παριστάνοντας τον ξεναγό ξένων φοιτητών. Με καλύτερη σεναριακή επεξεργασία θα είχε υπογράψει μια σπουδαία, για τον χαρακτήρα της, κωμωδία.
Η δεύτερη, το «Tungsten» του Γιώργου Γεωργόπουλου, ένα ασπρόμαυρο οδοιπορικό σε λαϊκές, υποβαθμισμένες γειτονιές της Αθήνας, αφηγείται την τριπλή, παράλληλη και διαρκώς συγκλίνουσα διαδρομή τριών ιστοριών. Ο ένας εναντίον του άλλου, όπως οι μπίλιες του μπιλιάρδου. Και αυτός θα είχε υπογράψει μια σπουδαία στιγμή, αν η «μαλακία» δεν έπεφτε βροχή. Ετσι κι αλλιώς, αξίζει όσο άλλος ξένος ουδείς! Βαθμοί=6
«Υπηρέτριες» (The Help). Ο απίστευτος Γολγοθάς δεκάδων έγχρωμων υπηρετριών στο Μισισίπι του ρατσιστικού Νότου. Με σκηνοθέτη τον Τέιτ Τέιλορ, από το ημιαυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Κάθριν Στόκετ, με ένα μπουκέτο πρωταγωνιστριών: Εμα Στόουν, Βαϊόλα Ντέιβις (πάει για Οσκαρ), Οκτάβια Σπένσερ, Μπράις Ντάλας Χάουαρντ, Σίσι Σπέισεκ, Τζέσικα Τσαστέιν, Κρις Λόουελ. Οπου νεαρή, φιλελεύθερη συγγραφέας καταφέρνει να πείσει όλες τις υπηρέτριες της γειτονιάς να αφηγηθούν τα βάσανά τους, ώστε να γράψει βιβλίο, να κάνει επιτυχία και να διακορεύσει τη φήμη μπόλικων τάχα μου αξιοπρεπών και φιλάνθρωπων κυριών. Μιλάμε για πανέμορφα ανθρωπόμορφα κτήνη που σου ‘ρχεται να αρπάξεις μυδράλιο και να φωνάξεις shoot the sons of bitches. Ομως το κινηματογραφικό αποτέλεσμα προβλέψιμο, επίπεδο, μακροσκελές, φλύαρο και βαρετό. Sorry, αλλά δυόμισι ώρες too much! Βαθμοί=4
«Τυραννόσαυρος» (Tyrannosaur) του βρετανού ηθοποιού Πάντι Κονσιντάιν. Οπου ένα πενήντα φεύγα ρεμάλι σκοτώνει σκύλους, πλακώνει στον ξύλο όποιον βρει μπροστά του και κάπου στη μέση φλερτάρει με ταλαίπωρη, καταπιεσμένη από τον άντρα της θεούσα, που κάποια στιγμή του λέει «μου βάζει γυαλιά ο άντρας μου στη μήτρα μου». Ανατριχιαστικό. Τυπικός και φορτωμένος αγγλικός νατουραλισμός. Καλοφτιαγμένο και εύκολα καλοπαιγμένο από τον Πίτερ Μάλαν. Εγώ; No! Βαθμοί=4
«Το σπίτι των ονείρων» (Dream House) Χαοτικό θρίλερ του Τζιμ Σέρινταν με Ντάνιελ Κρεγκ, Ναόμι Ουότς, Ρέιτσελ Βάις, Ελίας Κοτέας. Κάτι από «Λάμψη», «Καταραμένο νησί» και «Οι άλλοι». Ολα μέσα. Εγώ έξω! Βαθμοί=2
«Happy Feet 2» Μέτριο το σίκουελ του πρώτου και απείρως καλύτερου animation, με πιγκουίνους να χορεύουν και να τραγουδάνε. Τα μοναδικά που αξίζουν είναι οι φωνές Μπραντ Πιτ – Ματ Ντέιμον σε ρόλους γαρίδων (!) και του Ρόμπιν Ουίλιαμς καθώς και το σάουντρακ. Προβάλλεται μεταγλωττισμένο και στα ελληνικά. Βαθμοί=5
Google news
