Φοίβη

Ακόμη κι οι κομπάρσοι (τους) γελάνε

Αγαπητή Φοίβη,

Δύο άνθρωποι που κυβέρνησαν τη χώρα με τα καλά και τα άσχημα, μας έδειξαν τελείως διαφορετική ευαισθησία όταν τους έπιασαν στο στόμα τους επώνυμοι και μη.

Ο ένας, ο κύριος Κ. Καραμανλής, 2½ χρόνια μετά την πτώση του δεν απάντησε και δεν έδωσε εξηγήσεις για όσα τον κατηγορεί η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, για το κουβέρνο από τις ταβέρνες της Ραφήνας και εν τέλει για την «ισχυρή» οικονομία που παρέδωσε στον «σκανδιναβό» κύριο Γ.Α. Παπανδρέου. Ναι, θα ήταν καλός κυβερνήτης, αλλά για πειθαρχημένο λαό και όχι μαθημένο στο μπαξίσι, στο φακελάκι και στο «πρωτάθλημα» της φοροδιαφυγής, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Ο δεύτερος, ο κύριος Κ. Σημίτης, μόλις ο «φιλέλλην» Νικολά Σαρκοζί τον κατηγόρησε για εξαπάτηση της Ευρώπης και ότι έβαλε τη χώρα στην ΟΝΕ με ψεύτικα στοιχεία, απάντησε και έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Μίλησε για την απογραφή Αλογοσκούφη (και του καταλληλότερου), για την αλλαγή του τρόπου χρέωσης των αμυντικών δαπανών και τελικά ΜΙΛΗΣΕ, δεν έκανε την «πάπια», προσπάθησε να αντικρούσει τον Σαρκοζί και να υπερασπισθεί την κυβέρνησή του.

Να η διαφορά δύο πρωθυπουργών που θα μείνουν στην Ιστορία για τελείως διαφορετικούς λόγους.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία,

Νίκος Ταπεινός, Πειραιάς

Για αυτή την ένοχη σιωπή της αμηχανίας – ή της ανικανότητας, άραγε; – είχε γράψει πετυχημένα η Sadahzinia, αγαπητέ Νίκο. Αφιερωμένο σε όσους σιώπησαν: «Πάει καιρός που σ’ έπιασε η μπόρα στο παζάρι της ζωής. / Μετράς τα λόγια της επόμενης σκηνής, / μην ακουστείς πιο έξω από τον κύκλο της ντροπής – σιωπάς – / μα έτσι που πας, θα σε χτυπούν αν δε χτυπάς. / Παίζεις δίχως κοινό, πήγαν αλλού και το γλεντάνε. / Αν κοιτάξεις κρυφά κι οι κομπάρσοι γελάνε / που δεν ξέρεις να μιλάς και ούτε ταλέντο δε διαθέτεις…»

Ασκήσεις εδάφους – εδάφους

Αγαπητή κυρία

Φοίβη Αθηναίου.

Ηθελα να σας απασχολήσω για ένα θέμα δημοτικό, που γίνεται όλο και πιο έντονο. Θα πει κάποιος με αυτά ασχολούμαστε τέτοια εποχή που δεν υπάρχει χρήμα πουθενά, ούτε σάλιο; Ναι, γιατί πρόκειται για θέμα ζωής (ευ ζην, έστω, ειδικά σε τέτοιες εποχές). Θανάτου δεν ξέρω αν είναι, αλλά πάντως δεν γίνεται να αποσιωπηθεί. Ολο και περισσότερες δημοτικές ανοιχτές και θερμαινόμενες πισίνες στο Λεκανοπέδιο, αλλά και στη Θεσσαλονίκη, όπως μαθαίνω, κλείνουν. Δίχως εξήγηση. Δίχως λογική. Κάποιοι λένε, πάντως κανένα επίσημο χείλος, ότι κλείνουν επειδή είτε χαλάνε τα συστήματα θέρμανσης του νερού και δεν έχουν να τα ξαναφτιάξουν με τις περικοπές κονδυλίων, είτε επειδή δεν έχουν να αγοράσουν καύσιμα (με καύσιμα λειτουργούν άραγε;) να τις θερμάνουν. Είτε επειδή έχουν απολυθεί οι συμβασιούχοι γυμναστές που τις κρατούσαν.

Ρώτησα και έμαθα ότι αυτά τα κονδύλια για την άθληση των δημοτών είναι και ευρωπαϊκά, ανεξάρτητα συνήθως από τους προϋπολογισμούς των δήμων. Επίσης οι δήμοι και κυρίως ο Δήμος Αθηναίων και ο Δήμος Θεσσαλονίκης, οι μεγάλοι δηλαδή, δίνουν τόσα χρήματα για άλλα και άλλα άχρηστα. Για τη θέρμανση ελάχιστων χώρων άθλησης δεν έχουν; Και δεν μπορούν να εξοικονομήσουν; Ετσι έκλεισε δίχως εξηγήσεις η ανοιχτή πισίνα στο Γαλάτσι και από ό,τι έμαθα από φίλους και άλλες. Λένε πως έχει απομείνει ουσιαστικά μόνο μία, ολυμπιακή, στο Λεκανοπέδιο. Οταν σε άλλες ευνομούμενες χώρες, που δίνουν σημασία και στην άθληση και στους δημότες, έχουν μία ανά χίλιους κατοίκους. Κανείς, ούτε σε κεντρικό επίπεδο, κράτους δηλαδή, δεν έχει λύση γι’ αυτό το πρόβλημα; Γιατί είναι πρόβλημα. Θα επικαλούνται μόνον την οικονομική στενότητα με τόση ευκολία; Ντροπή.

Ευχαριστώ για τη δημοσίευση,

Αλεξία Καλογεροπούλου, Γαλάτσι

Μια και μιλάτε για την πισίνα του Γαλατσίου – και όχι μόνον – αγαπητή Αλεξία, να σας επισημάνω πως εκεί ο δήμος έκλεισε ακόμη και τον παιδικό σταθμό, επειδή υποτίθεται δεν έχει παιδαγωγούς (μάλλον νηπιαγωγούς) και δεν μπορεί να προσλάβει. Επίσης στη χώρα που ο καθένας τρώει όσο και ό,τι μπορεί – ειδικά από τον κρατικό και τον δημόσιο, δημοτικό ή μη, κορβανά – στη χώρα τού «μαζί τα φάγαμε» (και κάναμε μια κοιλάρα ναααααα!), η άθληση που είναι και υγεία έρχεται σε τελευταία μοίρα από τα παμφάγα της εξουσίας, πολιτικούς, υπουργούς, δημάρχους και λοιπούς. Το χάλε χάλε χάλε είναι ο μόνος στόχος τους…