[Ματιές] Η προσφορά

Παλιός Εδαΐτης, στενός φίλος του Μίκη Θεοδωράκη και ιδρυτικό μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη, ο δικηγόρος Δημήτρης Καραχάλιος με πήρε στο τηλέφωνο, μόλις τελείωσε ο Πρωθυπουργός την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησής του στη Βουλή, και μου είπε: «Επιτέλους! Μια ομιλία με καθαρό λόγο, καθαρούς στόχους, καθαρό βλέμμα προς τον ελληνικό λαό! Ενιωσα ότι έπνευσε στο Κοινοβούλιο, αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα, ένα αεράκι πολιτισμού».

Καίτοι είμαι «σαράντα χρόνια φούρναρης», δεν έτυχε να γνωρίσω τον Λουκά Παπαδήμο. Γνωρίζω όμως μερικούς συνεργάτες του, ένας από τους οποίους, διαπρεπής οικονομολόγος, μου δήλωσε: «Ο Λουκάς πιστεύω ότι θα τα καταφέρει. Εχει μυαλό, έχει πείρα, είναι δουλευταράς. Θα τα καταφέρει, αρκεί να τον αφήσουν». «Ποιοι να τον αφήσουν;» ρώτησα. «Αυτοί που τον… στηρίζουν! Δεν ξέρεις πόσο μπαγάσηδες είμαστε εμείς οι Ελληνες;».

Αλλος, οικονομολόγος κι αυτός, μου εκμυστηρεύτηκε: «Ο Παπαδήμος είχε μια σπουδαία πρόταση να εργασθεί στην Ολλανδία, σε σπουδαία θέση και με πολύ υψηλή αμοιβή. Την απέρριψε. Εχει την πεποίθηση ότι μπορεί να βγάλει το κάρο από τη λάσπη. Και θέλει να προσφέρει. Αυτό μονάχα σκέφτεται. Την προσφορά. Ικανός άνθρωπος, πεισματάρης, με πάρα πολλές γνωριμίες στην Ευρώπη. Είναι η τελευταία μας ευκαιρία…».

Η δική μου εντύπωση για τον πρώην αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας: Αυτά που είπε στη Βουλή των Ελλήνων ήταν αναμενόμενα. Και τετράγωνα. Δεν άφησε καμία αμφιβολία για το «λούκι» που τραβάμε και θα τραβήξουμε. Νομίζω, πάντως, ότι εκτός από σοβαρός, που είναι, πρέπει να γίνει και αυστηρός. Γιατί οι έλληνες πολιτικοί, γενικώς, είναι κακομαθημένοι. Και θα θελήσουν να του καθήσουν στον σβέρκο. Από τον ίδιο εξαρτάται να μην τους το επιτρέψει. Στο κάτω-κάτω, αυτοί τα έκαναν μπάχαλο και αυτοί του ζήτησαν να βοηθήσει την πατρίδα του. Την πατρίδα που τη βούλιαξαν με την ανευθυνότητα, τα κόλπα, τα ρουσφέτια τους και κυρίως τις λαμογιές τους. Οχι όλοι, βέβαια…

Πάντως, έστω και αν με τον Παπαδήμο στο τιμόνι πήραμε μια μικρή ανάσα, η κατάσταση στη χώρα μας εξακολουθεί να είναι απελπιστική. Παρακολούθησα τις ομιλίες όλων των βουλευτών για τις προγραμματικές δηλώσεις. Οι περισσότεροι ήταν ήπιοι και λογικοί. Αλλά υπήρχαν και ορισμένοι που προσπαθούσαν να πουλήσουν μούρη, με ακραίο λόγο, επιθετικό, σαν να μην καταλάβαιναν ότι η κυβέρνηση αυτή είναι κυβέρνηση ανάγκης, που απαιτεί, έστω και τυπικά, συνεννόηση και όχι κλωτσοπατινάδα.

Και μέσα σε όλα αυτά έσκασε και το κανόνι των φαρμάκων. Μα τι κλέφτες είναι αυτοί οι κάποιοι, προμηθευτές των νοσοκομείων, που για φάρμακα κ.λπ. αξίας 600.000 ευρώ ζητούσαν και έπαιρναν μέχρι πρότινος 9 εκατομμύρια; Μπράβο στον Λοβέρδο, που τους ξετρύπωσε με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Αλλά κανένας απ’ αυτούς δεν θα υποστεί κυρώσεις;