Γεφύρωσαν τα όνειρα

Η ιδέα γεννήθηκε από μια μαθητική διαμαρτυρία. Ενα πανό έγραφε: «Γεφυρώστε τα όνειρά μας». Δεκέμβριος 2009. Μαθητές της Α’ Λυκείου είχαν αποκλείσει τη Λεωφόρο Κηφισίας. Φώναζαν συνθήματα για τον θάνατο του συμμαθητή τους Σόλωνα Καρυδάκη στη διάβαση κοντά στο σχολείο τους. Δύο χρόνια αργότερα, στο σημείο υψώνεται η «γέφυρα πεζών – γέφυρα παιδιών». Η γέφυρα του Σόλωνα.

Ημέρες μετά τον θάνατο του μαθητή στις 4 Δεκεμβρίου του 2009, δεκάδες εθελοντές πολλών επαγγελματικών ειδικοτήτων, απόφοιτοι του Κολλεγίου Αθηνών – Κολλεγίου Ψυχικού και γονείς μαθητών – κινητοποιήθηκαν αμέσως. Σχημάτισαν μια ομάδα με σκοπό την κατασκευή πεζογέφυρας πάνω από την ίδια διάβαση. Επιθυμούσαν ένα «λειτουργικό μνημείο», λένε.

Το δυστύχημα – που είχε συγκλονίσει τη μαθητική κοινότητα – ήταν άλλη μία αφορμή, λένε. Η γέφυρα ήταν αίτημα που διαιωνιζόταν. Εκείνο το βράδυ ο 15χρονος Σόλωνας διέσχιζε τη Λεωφόρο Κηφισίας. «Δεν ήταν ούτε 15 χρόνων. Πήγαινε στον χορό του σχολείου του, περπατώντας με φίλους… Ο οδηγός ερχόταν από ένα γιορταστικό επαγγελματικό δείπνο, οδηγώντας γρήγορα. Συναντήθηκαν. Ενα πεζό παιδί και ένα γρήγορο αυτοκίνητο. Το χαμόγελό του – που τόσο φώτιζε τον κόσμο γύρω του – χάθηκε για πάντα. Η ζωή μας σκοτείνιασε για πάντα», είχαν γράψει οι γονείς του στο μνημόσυνό του το 2010.

Ο οδηγός του αυτοκινήτου, το οποίο τον παρέσυρε, εγκατέλειψε τον Σόλωνα βαριά τραυματισμένο στην άσφαλτο, λέει ο πατέρας του, Φαίδωνας Καρυδάκης. Από το χτύπημα το σώμα του γιου του διήνυσε απόσταση 40 μέτρων. Το επόμενο πρωί του ατυχήματος, το Ελληνοαμερικανικό Εκπαιδευτικό Ιδρυμα αποφάσισε να δώσει λύση και ανέλαβε εξ ολοκλήρου την κατασκευή της γέφυρας, λέει ο πρόεδρος του ιδρύματος και αρχιτέκτονας Αλέξανδρος Σαμαράς. Μαζί με την ομάδα του αρχιτεκτονικού του γραφείου συντόνισε την κατασκευή με βασικό χρηματοδότη τον επίσης απόφοιτο του σχολείου, εφοπλιστή Γιώργο Προκοπίου. Ο πατέρας του Σόλωνα – πολιτικός μηχανικός και καταλύτης της κατασκευής- πραγματοποίησε τη στατική μελέτη.