Το σίριαλ της ταπείνωσης
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Τον Ιούνιο, για να περάσει το Μεσοπρόθεσμο, ο Γιώργος Παπανδρέου θυσίασε τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Τώρα, για να περάσει τη δανειακή σύμβαση, χρειάστηκε να θυσιάσει τον εαυτό του…
Στερνή μου γνώση, να σ’ είχα πρώτα: Αν ο κ. Παπανδρέου είχε κάνει τη χθεσινή ομιλία πριν από την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου, τα πολιτικά πράγματα στη χώρα θα ήταν σήμερα πολύ διαφορετικά…
Φυσικά, η Ιστορία δεν γράφεται με «αν» – ούτε ξαναγράφεται. Η αλήθεια όμως είναι ότι τότε οι πολιτικές δυνατότητες για μεγάλες συναινέσεις ήταν πολύ μεγαλύτερες. Το μόνο που είναι σήμερα μεγαλύτερο είναι η ανάγκη της χώρας για χρήματα…
Η ταπείνωση της χώρας στις Κάννες θα έχει συνέχεια – και μάλιστα ιδιαίτερα οδυνηρή – αν οι πολιτικές δυνάμεις δεν στέρξουν να συμφωνήσουν στον σχηματισμό μιας κυβέρνησης ευρείας συνεργασίας.
Τα πράγματα είναι πλέον σαφή: από τη στιγμή που ο Νικολά Σαρκοζί θεώρησε φυσιολογικό να ανακοινώσει από την τηλεόραση το ερώτημα επί του οποίου επέτρεπε να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός, είναι φανερό ότι σε λίγες ημέρες θα μας ανακοινώσει η Ανγκελα Μέρκελ ότι η κυβέρνησή μας πρέπει να διαθέτει 200 ή 300 ψήφους, αλλιώς λεφτά νάιν.
Οι θυσίες
Είναι φανερό ότι τώρα οι πιέσεις προς τη χώρα μας θα κορυφωθούν: οι δανειστές έχουν αποφασίσει να στρίψουν το μαχαίρι ώς εκεί που δεν πάει άλλο – και ήδη μας απειλούν με έξωση από το ευρώ.
Η ΝΔ βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη θέση που από μόνη της βρέθηκε η κυβέρνηση τον Μάιο του 2010: με την άρνησή της να συνεργαστεί, κινδυνεύει να κατηγορηθεί σε λίγες ημέρες ότι προκάλεσε τη χρεοκοπία της χώρας.
Κι αν αυτό αποφευχθεί, τότε η αξιωματική αντιπολίτευση, που προηγείται στα γκάλοπ, από τα τέλη του Φλεβάρη – όταν θα πάμε σε εκλογές αν έχουμε επιβιώσει – θα έχει απέναντί της τους δανειστές μας. Και όπως αποδείχτηκε τις τελευταίες ημέρες, δεν είναι ευχάριστη εμπειρία να χρωστάς στην κ. Μέρκελ και να την τσαντίζεις.
Και τότε, ποιος θα θυσιαστεί;
Google news
