Μάνα, μητέρα, μαμά

Ερχόμαστε στην αγγλική παραγωγή «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν» (We Need to Talk About Kevin) της Λιν Ράμζι με πρωταγωνίστρια την Τίλντα Σουίντον. Το στόρι εντελώς «κλειστό» και «εσωτερικό». Πλημμυρίδα ενοχών καταλαμβάνει κάθε κύτταρο μιας μάνας, η οποία αυτομαστιγώνεται από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Γιατί εκείνη φταίει. Ετσι πιστεύει. Εκείνη φταίει που ο γιος της μια μέρα άρπαξε το τόξο του και άδειασε τη φαρέτρα του στα κορμιά αθώων. Η μάνα, ο ηθικός αυτουργός. Γιατί δεν ήθελε να μείνει έγκυος για το πρώτο της παιδί. Και γιατί η μάνα και ο γιος σε διαρκή αντιπαράθεση πολεμική. Συμφωνείτε με μια τόσο κλειστή ψυχιατρική «ανάγνωση» και τόσο ενοχική; Εγώ καθόλου. Ωστόσο, Λιν Ράμζι με Τίλντα Σουίντον κάνουν θαύματα. Η πρώτη καταφέρνει να μετατρέψει το «εσωτερικό» σε εικαστικό γεγονός. Και η δεύτερη, με την εκφραστικότητα και το στυλ της, επιδίδεται σε ρεσιτάλ ερμηνείας. Η επανάληψη του ίδιου μοτίβου είναι όμως κουραστική και το επιμύθιο απλοϊκό.