Το αυγό
του συνδικαλιστικού φιδιού
Κυρία Φοίβη,
Οι κομματικοί μηχανισμοί, χρόνια τώρα, επωάζουν τα αυγά του συνδικαλιστικού φιδιού. Καλά να πάθουν όταν τους ζώνουν τα φίδια με κάποιες ενέργειες του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού και ορισμένων άλλων κλάδων.
Τους εκχώρησαν και τους εκχωρούν νομή στην εξουσία (υπουργιλίκι, βουλευτιλίκι, διευθύνσεις δημοσίων οργανισμών κ.λπ.) και θέσεις κλειδιά στους κομματικούς μηχανισμούς. Ηρθε η ώρα που τα κόμματα πληρώνουν αυτή την τακτική τους. Οι κομματικοί συνδικαλιστάρες τους χτυπούν το χέρι στο τραπέζι, υψώνουν απειλητικά τις γροθιές τους προς την κυβέρνηση και τα κόμματα, θέλουν να επιβάλουν τον δικό τους νόμο. Καθιστούν το κράτος μπάχαλο σε κάθε κυβερνητική απόφαση που θίγει τα προνόμιά τους.
Κανένας δεν αμφισβητεί τον ρόλο του συνδικαλισμού, το δικαίωμα της απεργίας, της διαμαρτυρίας, όχι όμως σε βάρος της χώρας, της ταλαιπωρίας εκατομμυρίων συνανθρώπων τους. Υπάρχουν και όρια τα οποία υπερβαίνουν, με αποτέλεσμα να έχουν ξεφτίσει στα μάτια του κόσμου.
Ο εμπορικός κόσμος Αθήνας – Θεσσαλονίκης έχει βουλιάξει από το κλείσιμο των δρόμων και τα γνωστά. Κινδύνευσε από τα σκουπίδια η υγεία εκατομμυρίων ανθρώπων. Δεν έχουν καταλάβει οι συνδικαλιστές ότι αυτός ο δήθεν εκβιασμός προς τις κυβερνήσεις σημαίνει στην ουσία ότι κρατούν σε ομηρεία τόσους ανθρώπους; Και γιατί να μην το κάνουν αφού τα κόμματα στηρίζουν, εμφαντικά, αυτό το συνδικαλιστικό κατάντημα.
Στην ουσία τούς προτρέπουν να κλείνουν σχολεία, δρόμους, δημόσια καταστήματα, να ανοίγουν διόδια, να σταματούν όλες τις συγκοινωνίες, να μη μαζεύουν τα σκουπίδια κ.λπ. Και αυτά που καταταλαιπωρούν εκατομμύρια συνανθρώπων τους τα ονομάζουν δίκαιο αγώνα της εργατικής τάξης.
Στο μεταξύ, μειοψηφίες φοιτητών κλείνουν τα πανεπιστήμια, κλειδώνουν καθηγητές στα γραφεία τους θέλοντας να επιβάλουν δικούς τους όρους για την εξεταστική περίοδο. Ουδείς τους ελέγχει, στο απυρόβλητο.
Μειοψηφίες μαθητών λυκείων κλειδαμπαρώνουν λύκεια – γυμνάσια. Απ’ έξω κομματικά μέλη τούς παρέχουν στήριξη. Το 98% των μαθητών τις ημέρες των καταλήψεων περιφερόταν ανά τας οδούς και τας ρύμας των πόλεων, στις καφετέριες και το βράδυ στα φροντιστήρια. Εκπαιδευτικοί, γονείς και μαθητές αδιαφορούσαν.
Οι νόμοι δεν λειτουργούν, το κράτος γίνεται μπάχαλο. Και τα κόμματα που σιγοντάρουν τους ταξιτζήδες και λένε ότι με την απελευθέρωση θα λειτουργήσουν τραστ, δεν μας λέγουν ως προς τους ιδιοκτήτες πολλών ταξί ποιο είναι το επάγγελμά τους. Οι πρόεδροι διαφόρων συνδικαλιστικών συντεχνιών απειλούν, βρίζουν χυδαία, ζητούν παραιτήσεις υπουργών, βουλευτών, της κυβέρνησης κ.λπ.
Απαντες στο απυρόβλητο. Από πού αντλούν τη δύναμη; Ελα ντε. Οι ηγεσίες των συνδικαλιστών πρέπει να το καταλάβουν ότι ο κόσμος έχει αγανακτήσει όχι μόνο με τα οικονομικά μέτρα αλλά και με τις ενέργειές τους. Εχουν αυταπάτες όταν λένε ότι ο κόσμος είναι με το μέρος τους, όπως λένε το ίδιο κάποια κόμματα. Ο λαός δεν αμφισβητεί τις συνδικαλιστικές δραστηριότητές τους στα πλαίσια της νομιμότητας, δεν δέχεται όμως τη δικτατορική απαγόρευση.
Μια και μιλάμε για κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό, πρέπει να μάθουμε πόσα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια σωματεία υπάρχουν σε κάθε ΔΕΚΟ, σε διάφορους κλάδους των δημοσίων υπαλλήλων και πόσες ομοσπονδίες έχουν αυτά τα σωματεία. Και τούτο διότι, απ’ ό,τι ακούγεται, οι πρόεδροι και γραμματείς όλων αυτών των σωματείων και ομοσπονδιών δεν εργάζονται και πληρώνονται από τον ελληνικό λαό.
Επίσης να μάθουμε αν οι ΔΕΚΟ δίνουν άτοκα δάνεια, δηλαδή χρήματα του ελληνικού λαού, για όποια χρήση στους υπαλλήλους τους. Πόσοι έχουν μειωμένο ρεύμα εφ’ όρου ζωής στη ΔΕΗ. Πόσες δωρεάν συνδιαλέξεις τον μήνα έχουν εφ’ όρου ζωής οι υπάλληλοι του ΟΤΕ. Πόσα εισιτήρια δωρεάν παίρνουν οι εργαζόμενοι στον ΟΣΕ. Με τι ποσοστό πριμοδοτούνται οι βρεφονηπιακοί σταθμοί, τα νηπιαγωγεία, οι κατασκηνώσεις κ.λπ. για τα παιδιά των ΔΕΚΟ και του Δημοσίου; Οι υπάλληλοι της ΕΥΔΑΠ έχουν μειωμένη τιμή στο νερό;
Επιτέλους, ο λαός πρέπει να μάθει τι συμβαίνει με το Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ. Διότι τελευταία έχει πιάσει ξινοκαΐλα τα κόμματα για τους εργαζομένους στις ΔΕΚΟ και το Δημόσιο.
Θρασύβουλος Ν., Πύργος Ηλείας
Οπως ραπάρει και ο Λουδίας, αγαπητέ Θρασύβουλε, «Ρουφιάνος μια ζωή, τη μαγιά τη χαλάει / Και βρίζει τη διεύθυνση που τα οικονομάει / Τα αυτιά έχει σαν κεραίες για την είδηση της μέρας / Και συνδικαλιστής και εργατοπατέρας»…
Ενας στους εφτά
πληρώνει φόρους!
Κυρία Φοίβη,
Με τα δημοψηφίσματα, τα επικίνδυνα πυροτεχνήματα και το χάος που τα ακολουθεί, πάλι θα ξεχαστεί το θέμα όλων εκείνων που φοροδιαφεύγουν ή θα φορολογούνταν για τις καταθέσεις τους στην Ελβετία. Πάλι βολεύονται οι κλέφτες της κοινής μας περιουσίας.
Αγανακτισμένη, Αναστασία Αρζόγλου
Το έχουμε ξαναπεί, αγαπητή Αναστασία. Ισως πολλοί από τους Ελληναράδες του σήμερα να μη δικαιούνται καν να διαμαρτύρονται. Κατά πώς έγραφε χτες ο Ι. Πρετεντέρης, «πότε και ποιος έχει πει στον μέσο έλληνα πολίτη ότι δεν έχει μόνο δικαιώματα; Μόνο ένας στους επτά Ελληνες πληρώνει φόρους (σύμφωνα με τη «Monde») αλλά δεν είδα κανέναν να διαδηλώνει εναντίον των έξι που δεν πληρώνουν»!