Αυτονόητο και ηθικό!

Οταν μειώνεται η ζήτηση, τότε πέφτουν οι τιμές. Το γνωρίζουν ακόμη και πρωτοετείς φοιτητές των οικονομικών επιστημών. Ωστόσο ο μέσος Ελληνας βιώνει ακριβώς το αντίθετο, καθώς το εισόδημά του εξαερώνεται και τα πάντα γύρω του γίνονται ακριβότερα! Φταίνε – λέει – τα μονοπώλια και τα ολιγοπώλια, τα οποία επιβάλλουν τους όρους τους στην εγχώρια αγορά και όντως είναι αλήθεια. Το ελληνικό κράτος πρέπει να αναλάβει πρωτοβουλίες και να σπάσει το απόστημα της ακρίβειας σε όλους τους τομείς της οικονομίας, μεταξύ των άλλων στην αυτοκίνηση και γενικώς στις μεταφορές και τις μετακινήσεις μας.

Δεν μπορεί σε μια περίοδο τόσο έντονης κρίσης να φορολογείς περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο ευρωπαϊκό κράτος τα καύσιμα και να πωλείται στην Ελλάδα η ακριβότερη βενζίνη, όταν μόλις πριν από δύο χρόνια κόστιζε πολύ φθηνότερα. Δεν μπορεί να μετατίθενται στο απώτερο μέλλον οι μειώσεις στα διόδια των αυτοκινητοδρόμων, όταν είχαν δοθεί διαβεβαιώσεις για το αντίθετο. Δεν μπορεί να μπαίνει 40% καπέλο στην τιμή των εισιτηρίων για τα μέσα μαζικής μεταφοράς και να αφήνεις ανεξέλεγκτους τους τζαμπατζήδες.

Το Δημόσιο πρέπει να μειώσει θεαματικά τη φορολόγηση στα καύσιμα, να προχωρήσει άμεσα σε επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων με τους αναδόχους κατασκευαστές των νέων αυτοκινητοδρόμων και να επαναφέρει τις τιμές των εισιτηρίων στα προηγούμενα επίπεδα. Δεν πρόκειται μόνο για ηθική υποχρέωση απέναντι στους δεινοπαθούντες πολίτες του, αλλά και για μια κίνηση που θα του αποφέρει περισσότερα έσοδα εξαιτίας της αυξημένης ζήτησης. Οι διελεύσεις από ορισμένους σταθμούς διοδίων έχουν ελαττωθεί έως 40%, τα πρατήρια καυσίμων βάζουν λουκέτο λόγω αναδουλειάς και τα εισιτήρια από… δεύτερο χέρι έγιναν πλέον μορφή αντίστασης στη λαίλαπα της ακρίβειας. Ανθρακες λοιπόν ο (υποτιθέμενος) θησαυρός για τα δημόσια έσοδα από τις αλλεπάλληλες αυξήσεις. Μήπως έφτασε η ώρα να πράξουμε το ηθικό και το αυτονόητο;