«Αναχωρήσεις» απέναντι από την αίθουσα αφίξεων

Οι ταξιδιώτες όλων των κατηγοριών περνούν την πόρτα του ξενοδοχείου «Sofitel» – στο Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος» της Αθήνας – με μπαγκάζια, κοστούμια, συχνά δε και με ενδυμασίες απ’ όλες τις χώρες του κόσμου.

Πολλοί σταματούν για λίγο και χαζεύουν τους πίνακες ζωγραφικής του Βασίλη Θέου που εκτίθενται στο ξενοδοχείο. Και αυτό είναι που κάνει τη διαφορά: μια έκθεση ζωγραφικής σ’ έναν κοσμοπολίτικο κόμβο.

Ποια είναι όμως η ιδιαιτερότητα να εκτίθενται έργα σε ένα ξενοδοχείο αεροδρομίου από το να εκτίθενται σε οποιονδήποτε άλλο χώρο; «Κατ’ αρχάς το απολύτως διαφορετικό κοινό. Σ’ έναν εκθεσιακό χώρο το κοινό έρχεται για τον συγκεκριμένο σκοπό: την έκθεση ενός έργου τέχνης. Σ’ έναν χώρο όπως το lobby ή άλλους κοινόχρηστους χώρους ενός ξενοδοχείου απευθύνεσαι σε άλλο κοινό, μεγάλο και πολυποίκιλο εκ των πραγμάτων» λέει στα «ΝΕΑ» ο ζωγράφος Βασίλης Θέος την ώρα της περιδιάβασης μπροστά στα έργα του.

«Επειτα είναι η ένωση ανάμεσα στη θεματογραφία και στον συγκεκριμένο χώρο. Βρισκόμαστε απέναντι ακριβώς από τις αφίξεις και το έργο μου μιλά τα τελευταία χρόνια για δρόμους, ταξίδια, ερχομούς, φευγιό. Είναι πολύ γοητευτικό να διαπιστώνεις πως το έργο σου μιλάει σε μια κοπέλα με τσαντόρ, μια αεροσυνοδό ασιατικής αεροπορικής εταιρείας, σε έναν κουλτουριάρη ηλικιωμένο Νεοϋορκέζο ή στο φρικιό με τα τατουάζ και το μπουκάλι την μπίρα από τη Νορβηγία. Αυτό με γοητεύει πιο πολύ σ’ αυτή την ιστορία» σημειώνει ο ζωγράφος.

Και για την ιστορία: ο Βασίλης Θέος σπούδασε στην πρώην Σχολή Δοξιάδη ενώ εργάστηκε δίπλα στην Εύα Τουρτόγλου Bony στο Παρίσι και έχει συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις. «Επειτα από πρόταση του ξενοδοχείου» προσθέτει ο καλλιτέχνης «έχω αναλάβει το project Union όπου έξι σύγχρονοι έλληνες καλλιτέχνες (φωτογράφοι και ζωγράφοι) θα παρουσιάσουν εδώ τα έργα τους για δύο μήνες ο καθένας».

Δ.Ν.Μ.