Κύτταρα-κλώνοι για κάθε ασθενή!
Αμερικανοί επιστήμονες κατάφεραν από ένα κύτταρο να δημιουργήσουν 100 βλαστοκύτταρα, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για θεραπευτικούς σκοπούς στον ίδιο τον δότη.
Η νέα μέθοδος, σε συνδυασμό με επερχόμενες τεχνικές μεταμόσχευσης, φέρεται να έχει τη δυνατότητα να θεραπεύσει χρονίως πάσχοντες είτε από ανίατες ασθένειες, όπως είναι η νόσος του Πάρκινσον, η τύφλωση και ο νεανικός διαβήτης, είτε από σοβαρούς τραυματισμούς όπως είναι η παράλυση.
Αυτό σημαίνει ότι με νέες τεχνικές μεταμόσχευσης, στο κοντινό μέλλον, θα μπορούν να θεραπεύσουν τον ασθενή αφαιρώντας τα κύτταρα του οργάνου που νοσεί, είτε για παράδειγμα είναι παγκρεατικά στην περίπτωση του διαβήτη είτε νευρικά στην περίπτωση της νόσου του Πάρκινσον, και να τα αντικαθιστούν με υγιή, τα οποία θα είναι λειτουργικά.
Επιπλέον, επειδή τα υγιή κύτταρα θα προέρχονται από τον ίδιο τον ασθενή, δεν θα υπάρχει πρόβλημα απόρριψης του μοσχεύματος.
Το πρόβλημα σε αυτή την περίπτωση ήταν όταν η ανάπτυξη των εμβρυϊκών κυττάρων σταματούσε, είχαν παραχθεί μέχρι 12 βλαστοκύτταρα, τα οποία όμως οι επιστήμονες δεν είχαν τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν. Για κάποιους «τεχνικούς» λόγους θα έπρεπε να παραχθούν περισσότερα από 100 βλαστοκύτταρα.
Ετσι, προχώρησαν το έργο τους με μία νέα, τροποποιημένη μέθοδο κλωνοποίησης. Εισήγαγαν το δερματικό κύτταρο στο ωάριο, διατηρώντας όμως τον πυρήνα του.
Τα αποτελέσματα ήταν «συγκλονιστικά», όπως εξηγούν οι ίδιοι, καθώς η ανάπτυξη δεν σταμάτησε στα 12 βλαστοκύτταρα. Το ωάριο μετατράπηκε σε βλαστοκύστη, δηλαδή δημιουργήθηκε μία «μήτρα» που έτεκε περίπου 100 εμβρυϊκά κύτταρα, τα οποία οι επιστήμονες πλέον μπορούν να χρησιμοποιήσουν θεραπευτικά.
«Εάν όμως καταφέρναμε να τα αναπρογραμματίσουμε, όπως κάναμε σε αυτή την περίπτωση με τη δημιουργία βλαστοκυττάρων από τον ίδιο τον ασθενή, θα μπορούν να αναπτυχθούν και να αντικαταστήσουν οποιοδήποτε κύτταρο έχει βλάβη, δίνοντας τη δυνατότητα αντιμετώπισης της νόσου ή ακόμη και πλήρους θεραπείας».














