Πολεμικό συμβούλιο με τον Φιντέλ

Χωρίς πολλή βιασύνη αρχίσαμε την πορεία. Οταν φτάσαμε στο μέρος της ενέδρας της προηγούμενης μέρας, μας προλαβαίνει ένας αγγελιαφόρος που έχει μαζί του έναν αιχμάλωτο που υποτίθεται ότι είναι μυστικός αστυνομικός, σύμφωνα με ορισμένους πληροφοριοδότες. Από την ανάκριση δεν βγαίνει τίποτε συγκεκριμένο. Αυτός λέει ότι είναι οπαδός του Φιντέλ και ότι θέλει να πολεμήσει μαζί μας. Μείναμε κρυμμένοι όλη την ημέρα και κάποια στιγμή ξεκινήσαμε μια συζήτηση με τον Φιντέλ, γιατί εγώ έλεγα ότι δεν έπρεπε να χάσουμε την ευκαιρία να πιάσουμε 50 ή 60 φύλακες σε μια ενέδρα, ενώ αυτός έλεγε ότι θα μπορούσαμε να επιτεθούμε μόνο σε ένα στρατόπεδο για τη συμβολική κίνηση που θα είχε μια τέτοια κίνηση. Για αρχή σκεφτήκαμε να επιτεθούμε στο Ουβέντο που έχει 60 στρατιώτες. […] Η μάχη εξελίχθηκε έτσι: έπειτα από τους πυροβολισμούς και το σφυροκόπημα προωθηθήκαμε όλοι, εκτός από το γενικό επιτελείο. Εκεί ήταν ο Χουλίτο, προφυλαγμένος πίσω από έναν κορμό, όταν τον πυροβόλησαν στο μάτι και πέθανε λίγο μετά. Ο γερο-Ελίτζιο Μεντόζα ρίχτηκε στη μάχη με ένα τουφεκάκι και τον πέτυχε μια σφαίρα στην κοιλιά που του κόστισε λίγο μετά τη ζωή. Ο Χόρχε ρίχτηκε στο νερό για να μη σκοτωθεί, αλλά οι αστυνομικοί ήταν πίσω του και τον σκότωσαν. Το εκπληκτικό ήταν ότι στη διάρκεια της μάχης που κράτησε δύο ώρες και τρία τέταρτα δεν χτυπήθηκε ούτε ένας άμαχος.