[Ματιές] Η απόγνωση

Φοβάμαι ότι βρίσκεται σε απόγνωση ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Αυτός ο πανέξυπνος, εργατικός και με μεγάλο ταλέντο πολιτικός. Απόγνωση που οφείλεται στο γεγονός ότι η – σε φριχτή κατάσταση – ελληνική οικονομία τού ζητάει να τετραγωνίσει τον κύκλο και μάλιστα σε δυο, τρεις, τέσσερις εβδομάδες! Γίνονται αυτά τα πράγματα; Ή, όπως έλεγε ο Τσιτσάνης για τον Σοφοκλή Βενιζέλο και τον πατέρα του, «γίνεται ο Κλικλής Λευτέρης;».

Τι μπορεί να κάνει ο Βενιζέλος μπροστά σε αυτό το χάος; Τη μια βρίσκεται στην Αμερική, την άλλη στη Γερμανία, την παράλλη στην Πολωνία και τράβα κορδόνι. Και όποτε είναι στην Αθήνα, το πρωί θα έχει Κυβερνητική Επιτροπή, το μεσημέρι Υπουργικό Συμβούλιο και το βράδυ συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, αν ο Παπανδρέου δεν έχει φύγει στο εξωτερικό για να συναντήσει τη Μέρκελ, να κουβεντιάσει με τον Ομπάμα ή να προεδρεύσει της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Και όλα αυτά, σε μια περίοδο όπου η Ελλάδα καίγεται! Χιλιάδες εργαζόμενοι πιάνουν τις εισόδους των υπουργείων και δεν αφήνουν τους υπουργούς να πάνε στα γραφεία τους. Αλλοι χιλιάδες επίσης βγαίνουν στους δρόμους, μετέχοντας σε συλλαλητήρια. Και ακόμη πιο πολλοί αποφασίζουν στάσεις εργασίας, φωνάζουν «δεν πληρώνω», αφήνουν την πρωτεύουσα χωρίς συγκοινωνίες. Αλλά τι να κάνουν οι άνθρωποι όταν βλέπουν στα «εξήντα» τους να τους απειλεί η εργασιακή εφεδρεία, τα έσοδά τους διαρκώς να λιγοστεύουν και το σκοτάδι στην άκρη του τούνελ να γίνεται ολοένα πιο πυκνό; Να μην αντιδράσουν;

Δράμα η κατάσταση! Και ο εν απογνώσει – είπαμε – Βενιζέλος κάθε μέρα αποφασίζει και καινούργια μέτρα, ελπίζοντας ότι μπορεί να αντιμετωπίσει το αδιέξοδο. Αλλά αυτά τα μέτρα προκαλούν σύγχυση, ενώ πολλές φορές συγκρούονται με νόμους του Παπακωνσταντίνου, τον οποίο ο φίλος του ο Παπανδρέου απήλλαξε από το φορτίο του «Οικονομικών» και τον έστειλε στο «Περιβάλλοντος», της Μπιρμπίλη. Η οποία Μπιρμπίλη, επίσης φίλη του Πρωθυπουργού, αράζει τώρα στο Παρίσι με έναν ηγεμονικό μισθό…

Εβλεπα προ ημερών τον Ρέππα σε μια εκπομπή του Πρετεντέρη. Τον αγέρωχο Ρέππα, που άλλοτε η γλώσσα του πήγαινε ροδάνι και το ύφος του σήμαινε «δεν σηκώνω μύγα στο σπαθί μου». Ε, λοιπόν, ακόμη και αυτός ο πολιτικός έδειχνε καταπτοημένος. Απαντούσε στις διάφορες ερωτήσεις σαν να ήταν συνεχώς σε στάση άμυνας. Οφείλω να επισημάνω και τούτο: είναι από τους ελάχιστους, τους 5-6 υπουργούς που εμφανίζονται στην τηλεόραση για να υπερασπιστούν, στον βαθμό που τους παίρνει, την κυβερνητική πολιτική. Οι περισσότεροι από τους συναδέλφους του λουφάρουν. Δεν βγαίνουν στα τηλέφωνα ή απαντούν με μισόλογα και ήξεις αφήξεις.

Πάντως, και για να επανέλθω στο υπουργείο Οικονομικών, αυτή η ιστορία με τις αποδείξεις είναι σκέτο τρελοκομείο. Ας δει, αν βρει καιρό, ο Βενιζέλος το κείμενο του Τάκη Θεοδωρόπουλου στα «ΝΕΑ» της Πέμπτης (προχθές). Το χιούμορ, μερικές φορές και ιδίως σε κρίσιμες εποχές, σπάει κόκαλα.

Αυτά τα ολίγα για σήμερα. Ας ελπίσουμε ότι την ερχόμενη εβδομάδα θα ανοίξει κάπως ο ορίζοντας. Αλλωστε, καλό είναι να σκεφτόμαστε πού και πού και τα θαύματα. Σε θαύματα, προφανώς, πιστεύουν και οι νεοδημοκράτες. Που ομνύουν, στην περίπτωση που το κόμμα τους σχηματίσει κυβέρνηση, ότι θα επαναπροσλάβουν τους «έφεδρους», χωρίς να υπάρχει φράγκο στα ταμεία…