Δεν υπάρχει χαρτί, μελάνι, μυαλό, τσίπα…
Ωρα για το επίκαιρο συνολάκι «μ’ έχεις κάνει λωλό, ρε κρίση, με τα μέτρα σου, τα κάτω σου και από πάνω τις απεργίες κάθε συντεχνίας». Φοριέται και σε γαλάζιο ουρανί (σε στυλ Αντωνάκη του «θέλω σώνει και καλά να με κάνετε πρωθυπουργό») με ροζ καλτσούλες (του Αλέξη και της Αλέκας)
Πάνω στον κυκεώνα «έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης», που άλλοι έχουν πάρει το μπουγιουρντί τους και άλλοι όχι, έρχεται φίλη που είχε την υπομονή, την επιμονή και την τόλμη (ίσως και την αρετή που τη θέλει η ελευθερία, κατά τον Κάλβο) να πάει στη ΔΟΥ, η κακομοίρα, να στηθεί στην ουρά και να ρωτήσει για το δικό της χαράτσι.
Το ωραιότερο ήταν εκείνο που εισέπραξε για απάντηση. Οχι ότι δεν της έχει γίνει εκκαθάριση, γι’ αυτό δεν πήρε ακόμη τη λυπητερή. Αυτό είναι το προφανές. Το άλλο που της είπε η υπάλληλος: «Καλά κάνατε και μας ρωτήσατε, γιατί μπορεί να είχε εκκαθαριστεί και να μην έχει σταλεί γιατί δεν υπάρχει μελάνι για να εκτυπωθεί ο λογαριασμός»!
Κα-τα-πλη-κτι-κό! Μόνο στην Ελλαδάρα συμβαίνουν αυτά. Δεν υπάρχουν βιβλία για τους μαθητές, δεν υπάρχει μελάνι στις Εφορίες (αμ, δεν υπάρχει κανένας τολμηρός να τα πάρει από τους παχυλούς προσωπικούς λογαριασμούς – όχι όλων, ευτυχώς, αλλά των περισσοτέρων – υπαλλήλων, που μαζεύουν μπαγιόκο, δίχως να «μπορούν» οι κακόμοιροι να εισπράττουν από φοροφυγάδες ή να βεβαιώνουν πρόστιμα στους «μεγάλους» αλλά «μπορούν» να βαράνε αλύπητα μόνο τους «μικρούς»).
Το ωραιότατο; Δεν υπάρχει, λέει, και χαρτί στο αρμόδιο υπουργείο για να τυπώνει τις νέες άδειες οδήγησης και παρέχει πλέον μόνο φωτοτυπίες με σφραγίδα!
Την ώρα που οι «καταπονημένοι» συνδικαλισταράδες δημοσιοϋπαλληλίσκοι εμπόδιζαν την είσοδο της τρόικας στο υπουργείο Οικονομικών, για να διαπραγματευθεί το δάνειο που θα πληρώσει τις μισθάρες τους, δεν πήγαινε κάποιος μια βόλτα τους τροϊκανούς να δει «τι θα πει Ελλαδάρα»; Ετσι, για τουριστικούς λόγους.
Φοίβη