Φοίβη Αθηναίου

Και έγκυος

και φερέγγυος

Αγαπητή Φοίβη,

Πόσο αναξιόπιστος μπορεί να είναι ο υπουργός Οικονομικών και πώς έχει την αξίωση από τους πολίτες να πιστέψουν τις καλές προθέσεις τις δικές του και της κυβέρνησής του (γιατί δικιά του είναι πια η κυβέρνηση) για τη σωτηρία της χώρας από την καταστροφή, όταν αρχικώς ανακοινώνει ότι το χαράτσι στα ακίνητα θα έχει διάρκεια δύο ετών, στη συνέχεια αφήνει να διαρρεύσει στα μέσα ότι θα παραταθεί έως το 2014 και έρχεται μετά (22.9) να καταθέσει τροπολογία για την επιβολή του χωρίς χρονικούς περιορισμούς, δηλαδή για πάντα.

Και όλα αυτά μέσα σε μία εβδομάδα.

Γιάννης Μπαζός, Αθήνα

Δεν ξέρω πώς τη μετράτε εσείς την αξιοπιστία σε έναν υπουργό και μια κυβέρνηση, αγαπητέ Γιάννη. Σε μεγκαπίξελ, με μεγκαμπάιτ, σε μεγκαλομανίες, σε μεγκαλομέτρα; Είναι καιρός πια. Ας επιστρέψουμε στα παλιά καλά μέτρα και σταθμά. Που τα έχει κάνει και άσματα ο λαός μας. Σουξεδάρες. Πίσω λοιπόν στο μέτρο του Λευτέρη Πανταζή: «Μείνε μαζί μου έγκυος,/ είμαι πολύ φερέγγυος./ Μείνε μαζί μου έγκυος,/ είμαι για όλα έτοιμος». Αυτά ήταν μέτρα αξιοπιστίας και φερεγγυότητας, όχι τα σημερινά!

Της μιας δραχμής

οι αντιστάσεις

Αγαπητή Φοίβη,

Παρακολούθησα ένα ρεπορτάζ στο Δεύτερο Γερμανικό Πρόγραμμα Τηλεόρασης (ZDF, κρατικό) για την οικονομική κρίση της Ελλάδας και την κατάσταση στη χώρα. Το κανάλι αυτό ελέγχεται από τους δεξιούς Χριστιανοδημοκράτες και, συνήθως, για να «αποδείξει» πόσο ανίκανοι είναι οι σοσιαλιστές της Ελλάδας δείχνει σχεδόν μόνιμα κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ, χωρίς φυσικά να αναφέρει περί τίνος φορέα πρόκειται. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Αυτά σαν παρένθεση, όπως και αυτό καθαυτό το ρεπορτάζ, αφού το ίδιο θέμα απασχολεί την ειδησεογραφία επί 24ώρου, σχεδόν σε όλη την υφήλιο.

Η είδηση μάλλον ήταν η απάντηση που έδωσε ένας νεαρός «Αγανακτισμένος» του Συντάγματος (ευπρεπής σε όλα του) όταν ρωτήθηκε αν συμφωνεί με τα μέτρα που παίρνονται από την κυβέρνηση – απάντησε αρνητικά και δήλωσε ότι σκοπεύει να ιδρύσει ομάδα αντίστασης.

Ο ουδέτερος θεατής μάλλον γελά λόγω της αμηχανίας και της αφέλειας του νεαρού. Διότι εναντίον ποίου θα στραφεί η μέλλουσα αντιστασιακή οργάνωση και ποιον σκοπό θα έχει; Δεν συμφωνεί με τα μέτρα, όπως και άλλοι, αλλά η αντίσταση θα είναι εναντίον αυτών που χρηματοδοτούν τη χώρα απαιτώντας να χαρισθούν τα δάνεια ή για τη μη χρηματοδότηση;

Ας αφήσουμε τα περί σοβαρότητας, αγαπητή Φοίβη, λέτε να είναι ένα παράδειγμα αντιπροσωπευτικό για τον κάθε «Αγανακτισμένο»;

Φιλικά, Χρίστος Τσαχπίνης –

Καβαλιώτης, Γερμανία

Οταν ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός, αγαπητέ Χρίστο, έγραφε το «Αντισταθείτε», είχε κατά νου την αντίσταση σε όλα αυτά τα μέσα μας – που τα κάνουμε και… έξω μας – τα οποία μας πάνε πίσω, και όσα μας βολεύουν και μας αποτρέπουν από το να είμαστε πολίτες ενεργοί και σε εγρήγορση, μεταφορικά. «Αντισταθείτε,/ σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι/ και λέει καλά είμ’ εδώ./ Αντισταθείτε, σ’ αυτόν που πάλι γυρίζει στο σπίτι/ και λέει Δόξα σοι ο Θεός./ Στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών/ τον κοντό άνθρωπο του γραφείου/ στην εταιρεία εισαγωγαί – εξαγωγαί/ στην κρατική εκπαίδευση και τον φόρο…/ Αντισταθείτε,/ στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία,/ στα εργοστάσια πολεμικών υλών,/ σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια,/ στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους,/ στους θεατές, στον άνεμο…/ Αντισταθείτε». Σήμερα, αυτή την αντίσταση κάποιοι την έχουν δει σε κουλουβάχατα, σε καταπίεση των υπολοίπων που μπορεί να εργάζονται όταν εκείνοι κινητοποιούνται ακόμη και άδικα, για συντεχνιακά συμφέροντα. Την έχουν δει σε βρώμα και κατάληψη αυτού που ανήκει σε όλους. Την έχουν δει σε κατάλυση κάθε έννοιας νομιμότητας που υποτίθεται πως – από την άλλη της πλευρά – μας προστατεύει. Και την ουσιαστική αντίσταση την έχουν καταντήσει… αντίσταση του βραστήρα!