[Σε πρώτο ενικό] Δημοτικοί «λειτουργοί» με παρωπίδες

Πάρκαρα και χθες, όπως κάθε μέρα, ερχόμενη στην εφημερίδα, πάνω στην οδό Μιχαλακοπούλου, κοντά στη συμβολή της με την Παπαδιαμαντοπούλου, καταβάλλοντας ως νομοταγής πολίτης την καθιερωμένη «φορολογία» στον δήμο για το πάρκινγκ στον δρόμο. Οπως κάθε μέρα, αντίκρυσα τον «λόφο» από χώμα που βρίσκεται εδώ και μήνες (ή και χρόνια;) πάνω στο πεζοδρόμιο και στη λεωφόρο, προφανώς από χώματα και χαλίκια που κύλησαν (ίσως με τις βροχές) από τη διπλανή πλατειούλα με το μικρό παρκάκι (Βραζιλίας, μου είπαν οι γύρω κάτοικοι ότι λέγεται).

Βλέπω καθημερινά τη Δημοτική Αστυνομία, νεαρούς και νεαρές με άψογες στολές και μοναδικό ζήλο στο… γράψιμο κλήσεων, να ελέγχει ανελλιπώς τα αυτοκίνητα για τις κάρτες παρκαρίσματος – ακόμα και μέσα στους έρημους δρόμους του Αυγούστου – και εξίσταμαι: Κανείς και καμία από όλους αυτούς δεν παρατήρησε τόσον καιρό το «βουναλάκι» σε αυτό το κεντρικό σημείο της Αθήνας (όταν, μάλιστα, κάποια από τα αυτοκίνητα που ελέγχουν παρκάρουν… ανυψωμένα πάνω από τα χώματα!), κανείς δεν συγκινήθηκε να ενημερώσει τον δήμο ή μια άλλη κρατική υπηρεσία για να καθαρίσει;

Kανείς, δηλαδή, στις δημοτικές Αρχές δεν νοιάζεται – ακόμα και με τα νέα πρόσωπα – για το πόσο άσχημα ζούν οι κάτοικοι αυτής της ταλαιπωρημένης πόλης, αλλά κυκλοφορούν με παρωπίδες, μόνο και μόνο για να μαζέψουν τα φράγκα μας;