[Ανορθόδοξα] Ενας άπιστος ανάμεσά μας

Επειδή ο κ. Παπανδρέου αναρωτήθηκε στην ομιλία του στη ΔΕΘ αν υπάρχει κανείς που δεν πιστεύει ότι θα τα καταφέρουμε, έχω να καταγγείλω ότι ξέρω έναν τέτοιο τύπο. Βέβαια και ο ίδιος ντρέπεται για τον εαυτό του, τόσο που τους τελευταίους μήνες έχει αλλάξει το όνομά του και κυκλοφορεί με μια μουτσούνα Ντόναλντ Ντακ για να μην τον αναγνωρίζουν.

Μη νομίζετε πως πρόκειται για τίποτε σπουδαίο. Μια ζωή ταλαιπωρούσε τον εαυτό του και την οικογένειά του με μια μικρή επιχείρηση που τη διαχειριζόταν μόνος του. Ομως τον τελευταίο χρόνο απέλυσε τον εαυτό του, δήθεν ότι υπάρχει κρίση και δεν υπάρχουν πελάτες και διάφορα τέτοια, διότι άμα πάσχεις από τον ιό της απαισιοδοξίας όλο και κάποιο πρόσχημα εφευρίσκεις για να φέρεις την καταστροφή.Να σκεφτείτε πως μέχρι και η γυναίκα του τον έχει υποχρεώσει να κοιμάται στον καναπέ για να μην ακούει την γκρίνια του. Η γυναίκα του είναι δημόσιος υπάλληλος, της έχουν μειώσει τον μισθό και δεν θέλει να τον βλέπει μπροστά της διότι, λέει, αν είναι να πληρώνεται τα μισά για να σωθούν κάτι τέτοιοι σαν κι αυτόν δεν βλέπει και τον λόγο να δουλεύει γιατί αισθάνεται πως τη δουλεύουν. Ο γιος του δεν του μιλάει καν. Αυτός είναι αγανακτισμένος και θεωρεί τον πατέρα του προσωπικά υπεύθυνο για την κατάσταση αφού αυτός έκλεισε την επιχείρησή του και ο ίδιος δεν μπορεί να βρει δουλειά.

Η αλήθεια είναι πως πάντα έβλεπε το ποτήρι μισοάδειο και δεν είχε εμπιστοσύνη πουθενά. Επειδή μάλιστα δεν είχε καμιά εμπιστοσύνη στην εφορία όχι μόνο δεν έκρυβε δεκάρα αλλά και έσπευδε πρώτος να την εξοφλήσει. Δεν άκουγε τον φοροτεχνικό του που του έλεγε «Περίμενε να σε πάρουν είδηση και βλέπουμε τι γίνεται», και ιδού τα αποτελέσματα.

Δύσπιστος εκ φύσεως έφτασε μέχρι να πιστέψει πως ο Κεντέρης και η Θάνου ήταν ντοπαρισμένοι. Δεν άκουγε τους άλλους που του έλεγαν «Περίμενε να πάει η υπόθεση στο Εφετείο» πριν τους καταδικάσεις. Πάντα δε, φρόντιζε να σου χαλάει το κέφι διαστρεβλώνοντας αλήθειες αδιαμφισβήτητες για μας τους υπόλοιπους οι οποίοι πιστεύουμε πως θα τα καταφέρουμε. Οταν ο κ. Πάγκαλος είπε πως τα φάγαμε όλοι μαζί, εκείνος υποστήριζε πως άλλος τρώει πολλά και σε άλλους μένουν ψίχουλα, πως υπάρχουν οι λαίμαργοι και οι λιτοδίαιτοι, άσε που υπάρχουν και οι ανορεξικοί. Και τώρα που ο κ. Λοβέρδος είπε πως ένα εκατομμύριο δημόσιοι υπάλληλοι ταλαιπωρούν έντεκα εκατομμύρια Ελληνες, εκείνος, γνωστό πνεύμα αντιλογίας, άρχισε να διαδίδει ανυπόστατες φήμες πως οι υπάλληλοι αυτοί δεν κάθησαν μόνοι τους, με το έτσι θέλω, πίσω απ’ το γκισέ, πως κάποιος τους έδειξε τον δρόμο ώς εκεί και άλλα παρόμοια.

Λέει ακόμη πως αν την πολιτική ζωή την ορίζει η ποιότητα Λυμπερόπουλου, τότε η χώρα αυτή δεν σώζεται με τίποτε. Δεν ξέρω αν υπάρχει κι άλλος σαν κι αυτόν. Πολύ αμφιβάλλω. Πάντως, αν τύχει και δείτε καμιά μουτσούνα Ντόναλντ να κυκλοφορεί ανάμεσά μας, μακριά.