Αστίλβωτο δράμα

Αννα Ουλάρου, τι απίστευτη μορφή! Μπορεί το ρουμανικό αυτό φιλμ να αρχίζει με εικόνες άκρως ποιητικές, είναι όμως η γήινη μορφή της και οι χωματένιες εκφράσεις του προσώπου της που μας καθηλώνουν και ακριβώς πάνω τους παίζεται όλο το δράμα. Το αξιόλογο φιλμ μοιάζει με σιωπηλή τραγωδία. Μια γυναίκα, καταδικασμένη αδίκως σε πολυετή φυλάκιση, βγαίνει ύστερα από δύο χρόνια με μονοήμερη άδεια για να παραστεί στην κηδεία της μητέρας της. Ακολουθούν τρεις συναντήσεις με τρεις σημαντικούς ανθρώπους της ζωής της. Το φιλμ δεν σκοντάφτει ούτε στο μελό ούτε στον εφετζίδικο μηδενισμό του «σοβαρού» σινεμά των Βαλκανίων. Είναι ουσιώδες, έχει βάθος και επιλέγει να αφήσει αναπάντητα τα ερωτήματα που θέτει όχι από τεμπελιά αλλά από εντιμότητα απέναντι στην ηρωίδα του. Οχι τυχαία, το σενάριο υπογράφει ο σκηνοθέτης τού «Τέσσερις μήνες, τρεις εβδομάδες, δυο ημέρες» Κριστιάν Μονγκιού.