Η Γαλλία τραγουδά ακόμη Σαρλ Αζναβούρ

/ LE MONDE

Ο Σαρλ Αζναβούρ είναι καλά. Αειθαλής, δημιουργικός και παραγωγικός. Στα 87 του χρόνια ετοιμάζει δύο βιβλία, ένα νέο άλμπουμ με τραγούδια, μία συναυλία για φθινοπωρινή έναρξη στο Παρίσι αλλά και τη σοδειά φίνου ελαιόλαδου με το όνομά του.

«Τα παιδιά μου είναι ελβετοί πολίτες. Εγώ δεν άλλαξα υπηκοότητα επειδή η Γαλλία έδωσε στην οικογένειά μου πατρίδα. Είναι αλήθεια ότι αισθάνομαι να ανήκω στη Μεσόγειο. Δεν γεννήθηκα Αρμένιος, κατανοώ το ζήτημα της μετανάστευσης κι αν μπορώ να βοηθήσω θα το κάνω», λέει ο μεγάλος δημιουργός του γαλλικού τραγουδιού, από την αγροικία του στο Αλπίγ, στην περιοχή Μπους ντι Ρον στον γαλλικό Νότο. Εκεί όπου ασχολείται με το χόμπι του, φροντίζοντας έναν μεγάλο ελαιώνα, από τον οποίο βγάζει το δικό του λάδι. Μάλιστα το διαθέτει προς πώληση σε περιποιημένη συσκευασία, με τα γράμματα Α και Ζ του ονόματός του καλλιγραφικά τυπωμένα στην ετικέτα.

«Μία περιοδεία μου φέρνει περισσότερα χρήματα από ό,τι οι ελιές», λέει κι ετοιμάζεται για την αυριανή του συναυλία στο «Ολυμπιά» του Παρισιού. Με αυτή τη ζωντανή εμφάνιση ο ογδονταεπτάχρονος τραγουδοποιός παρουσιάζει στο κοινό του τη νέα του δουλειά που θα κυκλοφορήσει από την ΕΜΙ με τίτλο «Toujours». Με αυτό τον τρόπο προετοιμάζει και το έδαφος για το νέο του βιβλίο, το «Από τη μία πόρτα στην άλλη» (D’une porte a l’ autre, εκδ. Don Quichotte) με αναμνήσεις της ζωής του.

Ο Βανερά Αζναβουριάν (αργότερα το μετέτρεψε σε Σαρλ Αζναβούρ), γεννημένος στις 22 Μαΐου 1924 στο Παρίσι από αρμένιους γονείς, που έφυγαν για να γλιτώσουν τη γενοκτονία του 1914-1915 από τους Τούρκους, έδωσε με τη γέννησή του πατρίδα στην οικογένειά του.

Στις αρχές του ’50 έγραφε τραγούδια για να τα ερμηνεύουν η Εντίτ Πιάφ, η Ζιλιέτ Γκρεκό, ο Ζιλμπέρ Μπεκό. Μέσα σε λίγα χρόνια η Γαλλία τραγουδούσε Αζναβούρ. Ομως του έλειπε η φωνή και η σκηνική παρουσία κι έτσι ο ίδιος δεν μπορούσε να κερδίσει τον κόσμο που τον κορόιδευε για το μικρό του ανάστημα. Αλλά η καλή του φίλη Εντίτ Πιάφ τον συμβούλευσε να κάνει μαθήματα τραγουδιού καθώς και μία πλαστική εγχείρηση για να μικρύνει τη μύτη του. Ετσι ο Αζναβούρ, χωρίς να έχει συμβόλαιο, κάνει εμφανίσεις σε όλες τις αίθουσες κινηματογράφου, στα καμπαρέ, στα μιούζικ χολ του Παρισιού και παρά τα καυστικά σχόλια του βρετανικού Τύπου εκείνος θέλει να τραγουδήσει παντού: στη Νέα Υόρκη, στο Ρίο, στη Μόσχα. Το 1956 το ερωτικό του «Apres l’amour» με τα τσαλακωμένα σεντόνια και τα βαριά μέλη των εραστών προκάλεσε σκάνδαλο. Αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να γράφει τραγούδια για την ηδονή και τη φθορά, τα χάδια και τις πληγές. Και τα κατάφερε. Εγινε ο πιο διεθνής γάλλος τραγουδιστής.