Δίχασε ο Γιώργος Λάνθιμος
Οι «θανατερές» ατάκες της Γκουίνεθ Πάλτροου περί μοιχείας, ο... φαλακρός Ματ Ντέιμον, ο πολύφερνος Αλ Πατσίνο και οι κριτικές για τις ελληνικές «Αλπεις»
Ο Γιώργος Λάνθιμος ανάμεσα
στην Αριάν Λαμπέντ (αριστερά)
και την Αγγελική Παπούλια στην παρουσίαση της ταινίας «Αλπεις»
Οπως και με τον «Κυνόδοντα», έτσι και τώρα με τις «Αλπεις» ο Γιώργος Λάνθιμος δίχασε τόσο το κοινό όσο και την κριτική. Ολοι βέβαια λένε τα καλύτερα για την αισθητική και την κινηματογράφηση των δρώμενων αλλά η, κατά τις πρώτες δημοσιεύσεις και γνώμες, ελλειπτική αφήγηση αφήνει την αίσθηση του ανολοκλήρωτου σε μερίδα δημοσιογράφων.
Το θέμα βέβαια είναι ποιες ήταν οι προθέσεις του Λάνθιμου, ο οποίος δεν έδωσε συνέντευξη στους έλληνες δημοσιογράφους – με τους ξένους πάλι δεν είχε πρόβλημα. Επίσης, η βρετανική «Guardian» και το «Hollywood Reporter» δείχνουν να έχουν ενθουσιαστεί με το φιλμ.
Τις καλύτερες των εντυπώσεων ώς τώρα πάντως τις έχει αφήσει ο Ρομάν Πολάνσκι με το «Carnages», με τους Τζόντι Φόστερ, Κριστόφ Βαλτς, Κέιτ Γουίνσλετ και Τζον Σ. Ράιλι. Ολοι συμφωνούν πως πρόκειται για ένα από τα αριστουργήματά του και εξυμνούν το διασκεδαστικό και άκρως σαρκοβόρο μαύρο χιούμορ του.
Εξίσου καλά λόγια ακούστηκαν και για το «Α dangerous method», για την κόντρα Ζίγκμουντ Φρόιντ και Καρλ Γιουνγκ, σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, με τους Βίγκο Μόρτενσεν και Κάιρα Νάιτλι. Επίσης, για το κατασκοπευτικό φιλμ «Tinker Taylor, Soldier Spy», βασισμένο σε ένα φημισμένο βιβλίο του Τζον Λε Καρέ (το οποίο παλαιότερα είχε γίνει και τηλεοπτική σειρά με τον Αλεκ Γκίνες). Στο φιλμ πρωταγωνιστεί η αφρόκρεμα της βρετανικής κινηματογραφίας: Κόλιν Φερθ, Γκάρι Ολντμαν, Τζον Χαρτ. Το υπογράφει δε ο σκηνοθέτης της ταινίας «Ασε το κακό να μπει», Τόμας Αλφρεντσον.
Πέρασαν από το χαλί οι Γκουίνεθ Πάλτροου και Ματ Ντέιμον (με ξυρισμένο κρανίο για τις ανάγκες μιας άλλης ταινίας που γυρίζει τώρα), πρωταγωνιστές στη νέα δουλειά του Στίβεν Σόντερμπεργκ ονόματι «Contagion», θρίλερ επιστημονικής φαντασίας για έναν καταστροφικό ιό που οδηγεί την ανθρωπότητα στον (παρ’ ολίγον) αφανισμό της.
Το παρασκηνιακό κομμάτι της υπόθεσης είχε να κάνει με τη δήλωση του Σόντερμπεργκ περί αποχώρησής του από τα κινηματογραφικά δρώμενα. Τελικά, ο Σόντερμπεργκ… το πήρε πίσω. Μόλις 48 ετών, ο ταλαντούχος κινηματογραφιστής (έγινε διάσημος σε μια νύχτα όταν το σκηνοθετικό του ντεμπούτο «Σεξ, ψέματα και βιντεοταινίες» κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα των Καννών το έτος 1991) έχει υπογράψει μια σειρά από φιλόδοξες εμπορικές αποτυχίες (όπως το επικό «Che», τη χωρισμένη σε δύο μέρη επική βιογραφία του Τσε Γκεβάρα) και πάμπολλα εμπορικά σουξέ (την τριλογία της «Συμμορίας των 11»).
Το χαριτωμένο της υπόθεσης, με το «Contagion», είναι πως η Πάλτροου που ενσαρκώνει την άπιστη σύζυγο του Ντέιμον πεθαίνει στα πρώτα λεπτά της ταινίας, χτυπημένη από τον ιό. «Ο χαρακτήρας σας πεθαίνει λόγω μοιχείας;» τη ρώτησαν στη Βενετία. «Αν αυτό συνέβαινε, φαντάζομαι πως μόνο τρία άτομα θα έμεναν ζωντανά στο ακροατήριο. Ισως και λιγότερα, μιας και βρισκόμαστε στην Ιταλία» απάντησε η ηθοποιός.
Το 1996 ο Αλ Πατσίνο είχε σκηνοθετήσει το «Αναζητώντας τον Ρίτσαρντ» (ο ελληνικός τίτλος εννοούσε τον… Ριχάρδο Γ’), με πρωταγωνιστή τον εαυτό του όπου ως ηθοποιός έστηνε ένα ντοκιμαντέρ για ένα ανέβασμα του σαιξπηρικού έργου, μελετώντας τις ρίζες και τις αναφορές του. Ηταν ένα παιχνιδιάρικο και διόλου βαρύ ακαδημαϊκό φιλμ, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Φέτος, ο Πατσίνο μοιάζει να βάζει το ίδιο στοίχημα με το «Wilde Salome», όπου στήνει το ίδιο κόλπο με τη Σαλώμη του Οσκαρ Γουάιλντ, την πιο προκλητική και αμφίσημη δουλειά τού συγγραφέα – έργο στο οποίο είχε ενσαρκώσει τον Ηρώδη, προ ετών, στο Μπρόντγουεϊ, με Σαλώμη τη Μαρίζα Τομέι και Γιοχαναάν τον Ντέιβιντ Στάθερν.
Στην ταινία παίζει η νέα πολύφερνη σταρ του Χόλιγουντ Τζέσικα Τσαστέιν (έκανε αίσθηση στο «Δέντρο της ζωής» του Τέρενς Μάλικ).
Ο επίσης πολύφερνος Πατσίνο υπέγραψε δίχως γκρίνιες και βεντετισμούς τα αυτόγραφα που του ζητήθηκαν ενώ ήταν, όπως πάντα, ιδιαίτερα άνετος με τους δημοσιογράφους. Σημειώστε ότι ο σπουδαίος ηθοποιός σπανίως αφήνει τις ΗΠΑ για την προώθηση κάποιου φιλμ – και οι δημόσιες εμφανίσεις του, όπως αυτή, μετριούνται πλέον στα δάχτυλα του ενός χεριού.
Α.Κ.