Ο Τζον Σμολ, βιολόγος στο καναδικό Πανεπιστήμιο Κουίνς στο Κίνγκστον του Οντάριο, χρησιμοποιεί μια μεταφορά για να εξηγήσει γιατί η κλιματική αλλαγή προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά στην Αρκτική απ’ ό,τι οπουδήποτε αλλού στον πλανήτη. Βάλτε τα χέρια σας πάνω σ’ ένα λευκό και σ’ ένα μαύρο αυτοκίνητο που είναι και τα δύο σταθμευμένα στον ήλιο. Το μαύρο είναι πιο ζεστό, επειδή αντανακλά λιγότερο το φως και απορροφά έτσι περισσότερη ενέργεια από τον ήλιο. «Η γη και οι ωκεανοί της Αρκτικής, όταν είναι καλυμμένοι με χιόνι και πάγο, είναι όπως το λευκό αυτοκίνητο – αντανακλούν τον ήλιο», λέει ο Σμολ. «Μόλις αρχίζουμε να θερμαίνουμε την Αρκτική και αρχίζουν να λειώνουν το χιόνι και οι πάγοι, γίνεται περισσότερο όπως το μαύρο αυτοκίνητο. Απορροφά ακόμη περισσότερη θερμότητα, γίνεται πιο ζεστή και λειώνουν ακόμη περισσότεροι πάγοι και χιόνι». Σύμφωνα με τον Σμολ, η έρευνά του δείχνει ότι «τα πράγματα είναι εν γένει χειρότερα και πιο περίπλοκα απ’ ό,τι φανταζόμασταν αρχικά». Υγρότοποι στην Αρκτική που ήταν κάποτε λεκάνες άνθρακα παράγουν τώρα αέρια του θερμοκηπίου. Χρησιμοποιώντας δείγματα ιζημάτων, ο Σμολ και συνάδελφοί του ανίχνευσαν μια δραματική εξάτμιση λιμνών στην Αρκτική που ήταν επί χιλιάδες χρόνια σταθερά και μόνιμα υδάτινα σώματα και τώρα έχουν ξεραθεί.
Εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας μεταφέρονται επίσης από Νότο προς Βορράν τοξικές ουσίες, όπως υδράργυρος και φυτοφάρμακα. Ο Σμολ έχει διαπιστώσει πως ακόμη και θαλάσσια πουλιά -10 εκατ. από τα οποία υπολογίζεται ότι ζουν μόνο στις αρκτικές περιοχές του Καναδά – έχουν συμβάλει στη ρύπανση.