Ποτέ δεν θα μπω σ’ άλλο σώμα

Μου είναι αδύνατον να κατανοήσω την πρωτοβουλία του υπουργού Υγείας. Από πού κι ώς πού οι ιεράρχες θα πρέπει να έχουν άποψη για το επείγον ζήτημα της δωρεάς οργάνων; Μα, δεν το περίμενε ότι θα έβρισκαν πάτημα να τα στυλώσουν; Ενας λόγος παραπάνω που το ζήτημα της «εικαζόμενης συναίνεσης» είναι ένα δύσκολο νομικό και φιλοσοφικό ερώτημα το οποίο υπερβαίνει κατά πολύ τα κότσια και την περιοχή ευθύνης των δεσποτάδων μας. Κι αν δεν ευκαιρεί ο επιστημονικός κόσμος της χώρας να ανταποκριθεί, απασχολημένος καθώς είναι με τη φωτιά που του έβαλε η Διαμαντοπούλου, ας ρωτούσαν τότε τον Χάμπερμας ή ακόμη καλύτερα τον Ουμπέρτο Εκο, που έχει μια απάντηση για όλα. Προσωπικά μέχρι τον καρδινάλιο και τον ραβίνο θα ρωτούσα, πώς στο καλό αφαιρέθηκαν κι άφησαν τις κατ’ εξοχήν θρησκευόμενες χώρες τους, την Ισπανία και το Ισραήλ, να προκόψουν στη δωρεά οργάνων και να αποκτήσουν μεταμοσχευτικές μονάδες παγκόσμιας ακτινοβολίας.

Τελικά, έχει σημασία σε τι θεό πιστεύει ο καθένας, κι ας λέγεται ότι ο έχων δυο νεφρούς να δίδει τον έναν. Ο θεός των δικών μας ιεραρχών δεν δείχνει και τόσο χουβαρδάς.

Οταν φέτος το καλοκαίρι ρώτησα την εκκλησάρισσα αιγαιοπελαγίτικου τινός ναΐσκου πώς πάει η κίνηση, μου απάντησε ότι όλα πάνε από το καλό στο καλύτερο «ιδίως από πέρυσι που αποκτήσαμε και την κάτω σιαγόνα του Αγίου». Να το. Ορίστε πού πάνε τα μοσχεύματα!