ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Ωχ, σεισμός

Παρά τα όσα ισχυρίζεται μια παλιά, δοκιμασμένη συνταγή των εφημερίδων, ότι τίποτα δεν πουλάει περισσότερο από το σεξ εκτός ίσως από τους σεισμούς, δεν το γράφω για να σας τρομοκρατήσω. Ας αφήσουμε τον Ντομινίκ Στρος-Καν να χοροπηδάει από τη χαρά του που τα κατάφερε να αδειάσει τους ισχυρισμούς της νταρντάνας και ας συγκεντρωθούμε στον καρσιλαμά που χορεύουν εδώ και κάμποσες μέρες τα όμορφα μεσσηνιακά χωριά που στοιχίζονται γύρω από το διεγερμένο ρήγμα του Μελιγαλά. Οιχαλία, Μερόπη, Κατσαρού και η χαριτωμένη Πολίχνη, από τη μέρα της αυγουστιάτικης σελήνης όταν έγινε το τεσσάρι, δεν βρίσκουν αναπαμό από τις συνεχείς μικροδονήσεις μικρού εστιακού βάθους. Είκοσι τέτοιες μέτρησα το τελευταίο διήμερο και αν είχα όρεξη να εντρυφήσω περισσότερο στις αρμόδιες σεισμοϊστοσελίδες, σίγουρα θα μου έβγαιναν περισσότερες.

Ημουν κι εγώ στα πέριξ και ξαναθυμήθηκα τι εστί να σε σπρώχνει από τα κάτω η ξαπλώστρα πάνω που έχεις βολευτεί και πόσο ενοχλητικό είναι η άσπρη πολυθρονίτσα του γύφτου στο beach bar να συμπεριφέρεται στα καλά καθούμενα σαν ηλεκτρική καρέκλα τζζζζζ.

Η τραυματική εμπειρία των Καλαματιανών από το μεγάλο κακό του 1986 τους έχει κάνει μάλλον σοφότερους και ψυχραιμότερους απέναντι στα μικροκουνήματα. Δεν μπαίνουν π.χ. στην μπανιέρα με τις κάλτσες, δεν κάθονται με τον φραπέ κάτω από την κάσα της πόρτας ούτε πετιούνται στους δρόμους νεγκλιζέ, όπως ευχαρίστως θα έκανα εάν με άφηνε η ντροπή και η καζούρα των άλλων.

Αν και τα ρίχτερ δείχνουν ξεθυμασμένα, η συχνότητά τους είναι ικανή να κρατήσει στην τσίτα ακόμη και τον Σιντάρτα Γκαουτάμα Βούδα. Οσο για τους ειδικούς, τοις κείνων ρήμασι πειθόμεθα: και με τους επίσημους που δηλώνουν καθησυχαστικοί, και με τους άλλους που προβλέπουν με ακρίβεια μελλοντικό χαμό πάνω στη νοητή γραμμή που ξεκινάει από την Πρέβεζα και καταλήγει στον θαλάσσιο χώρο νοτίως του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας. Μπράβο βρε, έχεις μυαλό, που να σε πάρει.