ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΑ Ζητήματα υψηλής πολιτικής

Και ενώ οι Αζτέκοι περιμένουν εναγωνίως την Πρωτοχρονιά του 2012 για να τελειώνουν μια και καλή με τον άδικο τούτο κόσμο, η δική μας μεταπολίτευση εξακολουθεί να πνέει τα λοίσθια. Μαζί της, μαζί με τα μικρά αλλά διόλου ασήμαντα της καθημερινότητάς μας, τις ΔΕΚΟ και την ανεξαρτησία των πρυτανικών αρχών, καταρρέουν γύρω μας, μέρα με τη μέρα, και τα προπύργια του οικοδομήματος που η Ιστορία θα καταγράψει ως υψηλή πολιτική της ευρωπαϊκής Ελλάδας.

Με τον Καντάφι και τη φυλή του πολιορκημένους στην Τρίπολη είναι δύσκολο να οργανώσεις τα περίφημα εκείνα ανοίγματα στον αραβικό κόσμο, που κάποτε μας επέτρεπαν να πετάμε τούρτες στις μούρες των υπόλοιπων Ευρωπαίων για να μην παίρνουν είδηση τι κάνουμε με τα πακέτα στήριξης. Και είναι μάλλον βέβαιο πως οι εργώδεις προσπάθειες που καταβάλλει ο υιός Ασαντ για να απομειώσει τον πληθυσμό της Συρίας δεν του αφήνουν χρόνο για να σηκώσει το τηλέφωνο και να οργανώσει μαζί μας νέες αναπτυξιακές συμμαχίες, όπως έκανε κάποτε ο πατέρας του.

Και οι Αμερικανοί; Πού πήγαν οι Αμερικανοί, στους οποίους κάποτε δεν χάναμε ευκαιρία για να ρίχνουμε ηχηρά ραπίσματα; Πού κρύβονται οι «φονιάδες των λαών»; Τι σόι υψηλή πολιτική μπορείς να κάνεις σ’ έναν κόσμο που απειλεί την υπερδύναμη με πτώχευση; Οταν οι αγορές σού παίρνουν την μπουκιά του στόχου μέσα από το στόμα, όταν βρίσκεσαι στη δυσάρεστη θέση να διαπιστώνεις πως και οι Αμερικανοί φοβούνται τις ίδιες αγορές που φοβάσαι κι εσύ – ας πούμε τηρουμένων των αναλογιών – τότε οφείλεις να παραδεχθείς ότι όλος ο κόσμος έχει βαλθεί να την πεθάνει τη μεταπολίτευσή σου. Υπάρχουν βέβαια ακόμη ορισμένα ζητήματα ανοιχτά που μπορούν να αποτελέσουν κάποιον μπούσουλα για τη συνέχεια. Υπάρχει το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, το οποίο μας βοήθησε να συνεισφέρουμε κι εμείς τον οβολό μας στην οικοδόμηση της Ενωμένης Ευρώπης και το οποίο, ευτυχώς, τους τελευταίους μήνες έχει μπει σε καλό δρόμο. Διότι, να μου το θυμηθείτε, οι ακατονόμαστοι κάποια στιγμή θα βαρεθούν να φτιάχνουν ανδριάντες του Μεγάλου Αλεξάνδρου πιο ψηλούς απ’ τους δικούς μας, θα ξεμείνουν από χαλκό και θα τελειώνουμε μια και καλή.Υπάρχουν κι άλλα ζητήματα, όπως το 666 και η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, όμως αυτά πάνε πολύ βαθιά στην Ιστορία και αν οι Αζτέκοι έχουν δίκιο μάλλον δεν θα προλάβουμε να τα λύσουμε. Εξάλλου ως τις 31/12/2011 έχουμε να ολοκληρώσουμε και το Μεσοπρόθεσμο. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Μα διότι άκουσα τον κ. Βενιζέλο που είπε, και δικαίως το είπε, πως το πρόβλημα των εγγυήσεων που ζητούν οι μικρές χώρες της ευρωζώνης για να συνεχίσουν να μας δανείζουν πρέπει να λυθεί με πολιτικό τρόπο. Και σκέφτηκα πολύ απλά ότι στο σημείο αυτό, αν μη τι άλλο, η μεταπολίτευση, που πάνε να την πεθάνουν σήμερα, μας φέρθηκε με γενναιοδωρία. Μπορεί να μας καταχρέωσε, μπορεί να μας έριξε έξω, αλλά μας εξόπλισε με υψηλή πολιτική σοβαρότητα, αυτή που σήμερα περισσότερο παρά ποτέ την έχουμε ανάγκη.