ΑΝΑΛΥΣΗ Ούτε και έξω πάμε καλά

Η διαπίστωση ότι «μέσα δεν πάμε καλά» ισχύει αναλλοίωτη σχεδόν από τότε που πρωτοδιατυπώθηκε. Ακόμη και τότε που δεν το ξέραμε και νομίζαμε ότι πάμε καλά.

Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, βεβαίως, και ιδίως τους τελευταίους μήνες αποτελεί το επίκεντρο της καθημερινής πραγματικότητας για όλους μας. Οι ελπίδες ότι τα μέτρα του Μνημονίου, έστω και επώδυνα, θα μπορούσαν κάποια στιγμή να οδηγήσουν σε έξοδο της χώρας από την κρίση έχουν λιγοστέψει απελπιστικά, καθώς η πραγματικότητα δείχνει ότι η χώρα ούτε μπορεί ούτε θέλει να κάνει την απαιτούμενη προσαρμογή στα σημαντικά πράγματα. Να κόψει τη σπατάλη, να σταματήσει τη συσσώρευση χρεών των δημόσιων φορέων και να περιορίσει τη φοροδιαφυγή, για παράδειγμα. Ετσι, το μόνο που φαίνεται να γίνεται είναι ένα «στύψιμο» των μισθωτών, με περικοπές μισθών και αυξήσεις έμμεσων φόρων, που μοιραία οδηγεί μόνο σε ύφεση.

Δυστυχώς, όμως, τελευταία – σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε τα παλιότερα χρόνια – ούτε και «έξω πάμε καλά». Οι εταίροι μας, όπως έδειξε το παράδειγμα της Φινλανδίας, μας δανείζουν πλέον με το στανιό και αν μπορούσαν θα το απέφευγαν. Την ίδια ώρα, οι μεγάλες οικονομίες και μεγάλες αγορές των ελληνικών εξαγωγών, όπως η γερμανική, ξαναβυθίζονται απροσδόκητα σε στασιμότητα, σβήνοντας τις ελπίδες να στηρίξουν τη δική μας ανάπτυξη μέσω των εξαγωγών και του τουρισμού. Και φυσικά Μέρκελ και Σαρκοζί δεν μας έκαναν τη χάρη να κάνουν την έκπληξη και να αποφασίσουν πράγματα, όπως το ευρωομόλογο ή η αύξηση των πόρων του μηχανισμού χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, που θα άλλαζαν ενδεχομένως το κλίμα.

Πάνω απ’ όλα το τοπίο δείχνει απελπιστικά σκοτεινό αυτή τη στιγμή, καθώς πλανάται το φάντασμα μιας νέας παγκόσμιας κρίσης.

Αν, όμως, υπάρχει κάπου κάποια ελπίδα ακόμη, αυτή βρίσκεται και πάλι «έξω». Να γίνει κάτι στην Ευρώπη να μας τραβήξει πάνω. Μια απόφαση σαν αυτή που δεν πήραν οι Μέρκελ – Σαρκοζί, για παράδειγμα. Σεμνά και ταπεινά οφείλουμε να περιμένουμε αυτή τη στιγμή, αποφεύγοντας τον πλήρη εκτροχιασμό του προγράμματός μας. Αφού δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο…