«Ηταν παρατημένο, δεν ήξερε να περπατάει…»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά «Οι εθελοντές του Χαμόγελου προσπαθούμε να βρισκόμαστε όλο το 24ωρο δίπλα σε αυτά τα παιδιά. Το πρωί και το απόγευμα για να τους απασχολήσουμε δημιουργικά και να μην ενοχλούν με τα παιχνίδια τους τα παιδιά που νοσηλεύονται. Τα βράδια επίσης είναι πολύ σημαντικό να βρίσκεται κάποιος να τα επιβλέπει. Οχι για άλλο λόγο, αλλά συχνά ξυπνούν από εφιάλτες και θέλουν μια αγκαλιά. Εναν άνθρωπο που θα τα καθησυχάσει.
Πολλές φορές επίσης έρχεται η οικογένειά τους και προσπαθεί να τα αρπάξει. Παιδιά εξαφανίστηκαν μέσα από το νοσοκομείο γιατί για ένα μικρό χρονικό διάστημα κάποιος δεν μπόρεσε να βρεθεί δίπλα τους», λέει η Ηβα Καρπουζοπούλου, η οποία προσφέρει εθελοντική εργασία στο Χαμόγελο εδώ και 14 χρόνια.
Σε μια από τις πρώτες εμπειρίες της συνάντησε ξεχασμένη σε ένα νοσοκομείο τη «Μαρία». «Ηταν ένα μωρό ενάμισι έτους, με το οποίο κανείς πότε δεν είχε ασχοληθεί. Οι δικοί της το είχαν παρατήσει, και στο νοσοκομείο επίσης την είχαν ξεχάσει. Το μωρό είχε φτάσει 18 μηνών και δεν ήξερε να περπατάει και έτρωγε μέσω ενός σωλήνα που της είχαν προσαρμόσει!
Επρεπε σιγά σιγά να μάθουμε σε αυτό το παιδί να κάνει πράγματα που έπρεπε ήδη να έχει κάνει έναν χρόνο πριν. Ξεκινήσαμε με μικρά βηματάκια στον διάδρομο του νοσοκομείου και σταδιακά ξεκίνησε να χρησιμοποιεί και τα δόντια της. Κρατικό ίδρυμα δεν βρέθηκε ποτέ για τη μικρή, αλλά ευτυχώς τότε άνοιξε το πρώτο σπίτι του Χαμόγελου στα Πατήσια και την πήραμε εκεί».
Google news
