ΣΤΙΓΜΑ Ανέβασε πολύ τον πήχυ με τις προτεραιότητες…

Ο Γιώργος εξακολουθεί να πανηγυρίζει γιατί αποφύγαμε τη χρεοκοπία την περασμένη Πέμπτη στις Βρυξέλλες και, άρα, τώρα η κυβέρνησή του μπορεί να ασχοληθεί και με πράγματα της καθημερινότητας. Η λογική είναι μάλλον απλή: αφού δεν μπορώ να δώσω και επειδή συνέχεια κόβω, ας κάνω κάτι για να βελτιώσω τη ζωή των ανθρώπων. Σωστό στη σύλληψή του το επιχείρημα, δεν λέω, αλλά αυτό το μπαράζ των προτεραιοτήτων που ανακοίνωσε την Τετάρτη, εμένα μου φαίνεται δύσκολο έως αδύνατο να υλοποιηθεί. Εδώ πέρασαν μήνες και μήνες απόλυτης απραξίας, μπορεί μέσα σε έναν μήνα να γίνουν πράγματα τα οποία καθυστερούσαν επί δεκαετίες; Εκείνο, ας πούμε, το ενιαίο μισθολόγιο το οποίο υποτίθεται ότι θα γίνει πράξη έως τα τέλη Αυγούστου, «ήμουνα νιος και γέρασα»!

Πώς θα αλλάξει

το Δημόσιο;

Και άλλα πολλά, ων ουκ έστιν αριθμός. Γιατί δηλαδή, νιος δεν ήμουν όταν πρωτοάκουσα ότι «αναδιαρθρώνονται οι εισπρακτικοί μηχανισμοί του Δημοσίου»; Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Αυτό που όλοι ξέρουμε – η αγορά δηλαδή, που το βιώνει καθημερινά -, οι μηχανισμοί εξελίχθηκαν σε δυνάστη των πολιτών, αντί να εισπράττουν για λογαριασμό του κράτους. Τώρα λιγότερο λόγω κρίσης, παλαιότερα περισσότερο, αλλά πάντοτε με γνώμονα «το μεροκάματο να βγαίνει» που λέει και ο φίλος μου ο Δημητράκης, τον οποίο αν ήμουν υπουργός θα τον έβαζα να κάνει ακριβώς αυτό, την «αναδιοργάνωση» των φοροεισπρακτικών μηχανισμών του Δημοσίου – κανείς δεν ξέρει καλύτερα πώς λειτουργεί το σύστημα…

Τέλος πάντων, ας μη βιαζόμαστε να προεξοφλήσουμε το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας, αλλά θα προτιμούσα όλα αυτά με τις προτεραιότητες να υλοποιούνταν χωρίς να μας ανακοινωθούν εκ των προτέρων. Σωστά;

Το κράτος να

μείνει στην Αθήνα

Θέλω να ελπίζω. Οπως θέλω να ελπίζω ότι θα εισακουστεί και η παρότρυνσή του, η φετινή παρουσία της κυβέρνησης στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης να είναι λιτή, στο πνεύμα των καιρών και εναρμονισμένη απολύτως με τη γενική απαίτηση για περιστολή της σπατάλης. Αν το καταφέρει αυτό θα του βγάλω το καπέλο, γιατί θα είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός ο οποίος πέτυχε να αφήσει το κράτος των Αθηνών στην… Αθήνα!

Δεν είναι μυστικό ότι αυτό το κράτος περιμένει πώς και πώς τις αρχές Σεπτεμβρίου να εκστρατεύσει στη Θεσσαλονίκη για να ζήσει από κοντά τον μύθο τής «πιο ερωτικής πόλης». Τι δεν έχουν δει τα μάτια μου όλα αυτά τα χρόνια! Υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς, ειδικοί γραμματείς, πρόεδροι οργανισμών, νομάρχες, περιφερειάρχες, δήμαρχοι, διοικητικά συμβούλια και από κοντά κάθε είδους παρατρεχάμενοι, οδηγοί, γραμματείς, συγγενείς, φίλοι και φυσικά… γκόμενες, πολλές γκόμενες! Και όλοι αυτοί, ξενοδοχεία 5 αστέρων, ταξίδια στην πρώτη θέση, χλιδή κάθε λογής. Και όλα αυτά, με τα λεφτά μας. Ή μάλλον με τα δανεικά που παίρναμε όλα αυτά τα χρόνια. Το είπα και στην αρχή: αν το καταφέρει αυτό ο Γιώργος, θα του βγάλω το καπέλο…

Εισαγγελέας

για τα διόδια

Θα μου πεις, εσένα τώρα αυτό σε μάρανε. Εδώ δεν βλέπεις τι γίνεται, που ο καθένας κάνει ό,τι γουστάρει και δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν; Σωστά. Ακούω ότι ο δραστήριος κύριος Ρακιντζής, ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, ψάχνεται πώς θα πληρώσουν οι ταξιτζήδες για τα διαφυγόντα έσοδα του Δημοσίου στα διόδια και αλλού. Κρίμα που δεν ρώτησε τον Γιάννη Μανώλη της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος διαφωνεί. Εχω όμως να συνεισφέρω κάτι σε αυτό: Παρασκευή απόγευμα στα διόδια Ελευσίνας. Δώδεκα όλοι κι όλοι τύποι του «κινήματος» Δεν Πληρώνω έχουν καταλάβει τα διόδια και διώχνουν τα αυτοκίνητα. Φορούν φωσφορίζοντα γιλέκα, κρατούν γουόκι τόκι και κάνουν πλάκα μεταξύ τους. Αστυνομία πουθενά. Γιατί; Διότι για να επέμβει λέει η Αστυνομία, πρέπει να το ζητήσει ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας που διαχειρίζεται τους εθνικούς δρόμους. Εκείνος δεν το ζητάει. Ο αρμόδιος εισαγγελέας δεν παρεμβαίνει διότι ο νόμος τιμωρεί όσους παρακωλύουν την κυκλοφορία όχι όσους τη… διευκολύνουν, όπως οι τύποι που προανέφερα. Συμπέρασμα: δεν σώζεται με τίποτε αυτή η χώρα, ό,τι και να κάνει ο Γιώργος…

Τον ένοχο,

κύριε υπουργέ!

Δεν σώζεται η χώρα, είμαι βέβαιος. Εγραφα το προηγούμενο Σάββατο για το πολυπλόκαμο σκάνδαλο με τα πλαστά εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών και καλούσα τον Γιάννη Ραγκούση να ανασύρει τον σχετικό φάκελο, που γύρευε πού ήταν καταχωνιασμένος. Μου απάντησε ο πρώην υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Δημήτρης Ρέππας. Και μου απαρίθμησε τι έχει κάνει το υπουργείο για τον περιορισμό του φαινομένου (εντατικοποίηση των ελέγχων κ.λπ.). Να με συγχωρεί ο υπουργός, αλλά κάνει ότι δεν καταλαβαίνει. Εγώ δεν είπα αυτό. Ρώτησα γιατί δεν έχει εντοπιστεί ακόμη ο βασικός ένοχος. Αυτός που τύπωνε τα πλαστά εισιτήρια και τα τύπωνε τόσο τέλεια, ακριβώς ίδια με τα αυθεντικά. Επ’ αυτού θα υπάρξει κάποια απάντηση, κύριε υπουργέ;

Νάξος κερνάει και… Νάξος πίνει!
Εργα και ημέρες της ΝΔ, παραδείγματα δυο, για να μην ξεχνιόμαστε – ούτε δυο χρόνια δεν έχουν περάσει από τότε που κυβερνούσαν τη χώρα, κι αν δεν έπεφταν το 2009, ακόμη κυβέρνηση Καραμανλή θα είχαμε!
Στην Αθήνα,στον Ιατρικό Σύλλογο πρόεδρος ορίζεται ο δήμαρχος του υπερχρεωμένου Δήμου Αμαρουσίου, Γιώργος Πατούλης. Το θεσμικό ατόπημα, δήμαρχος και πρόεδρος επιστημονικού συλλόγου, δεν το έχει σταματήσει κανείς. Ούτε η Συγγρού, που τόσο κόπτεται  για την προστασία των θεσμών. Κανένας εισαγγελέας ίσως;
Στη Νάξο, εργολάβος του νησιού, ονόματι Ψαράς, παίρνει φυσικά και έργα του δήμου. Το 2009 εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος και το 2010 ορίζεται αντιδήμαρχος, με αρμοδιότητες προσέξτε παρακαλώ: τεχνικές υπηρεσίες! Λίγο μετά, ορίζεται και πρόεδρος της Επιτροπής παραλαβής έργων! Πριν από μερικές ημέρες, εισέπραξε, για κάποιο έργο του Δήμου Νάξου (στη φωτογραφία, η Πορτάρα – σήμα κατατεθέν του νησιού) περί τα 50.000 ευρώ. Το οποίο ο ίδιος φυσικά είχε εγκρίνει ως “καλώς έχει”. Πώς λέμε «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει»; Ε, έτσι ακριβώς! Ούτε εδώ εισαγγελέας, υπάρχει;
ΥΓ: Εχετε αμφιβολία; Η Δεξιά δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά!