ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο Μάο είναι ακόμα εδώ

Είναι αδύνατο να αγνοήσεις στην Τσονγκίνγκ, τη μητρόπολη της Κεντρικής Κίνας, τα ειδικά κιόσκια της Αστυνομίας στα οποία οι πολίτες μπορούν να ζητήσουν διάφορες πληροφορίες από τους αστυνομικούς. Για μια πόλη που έφερε το στίγμα της πρωτεύουσας του εγκλήματος και όπου πολλοί αστυνομικοί και δικαστές είχαν σχέσεις με τη Μαφία, η μεταμόρφωση είναι θεαματική. Η μεταμόρφωση αυτή είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που υιοθέτησε ο Μπο Σιλάι, τοπικός επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος αλλά και της επιχείρησης κάθαρσης που διήρκεσε δύο χρόνια και είχε ως συνέπεια πολλοί αστυνομικοί και δικαστικοί να καταλήξουν στη φυλακή. Ανάμεσα στις προτεραιότητες του Μπο είναι η διατροφική ασφάλεια και η προστασία του περιβάλλοντος. Η καρδιά της πολιτικής του όμως είναι η «εκστρατεία ηθικής», η οποία θα ήταν αναποτελεσματική χωρίς το μαοϊκό ρεπερτόριο. Κόκκινα τραγούδια, «επαναστατικά» τηλεοπτικά προγράμματα και εκδηλώσεις στην περιφέρεια έκαναν τον Μπο Σιλάι ζηλωτή μιας μαοϊκής αναγέννησης, η οποία οπουδήποτε αλλού βρίσκεται σε πλήρη παρακμή.

Τα τραγούδια του Μάο μπήκαν στην ημερήσια διάταξη το 2008 όταν σε μια επίσκεψή του σε δημοτικό σχολείο ο Μπο παρατήρησε ότι κανένας μαθητής δεν ήξερε ούτε έναν στίχο από εκείνο το ρεπερτόριο. «Μας ενθάρρυνε τότε να μάθουν τα παιδιά επαναστατικά τραγούδια δίνοντάς μας μια λίστα με 45 κομμάτια», λέει ο Σου Ουέι, καθηγητής στο κεντρικό σχολείο του κόμματος στην Τσονγκίνγκ και ένας από τους θεωρητικούς του «μοντέλου Τσονγκίνγκ». Μετά τα σχολεία, ο Μπο προέτρεψε συνοικιακές επιτροπές και κρατικές επιχειρήσεις να δημιουργήσουν χορωδίες για να τραγουδούν τα τραγούδια της εποχής του Μάο. Από την περίοδο εκείνη, ωστόσο, εξαιρέθηκε το κεφάλαιο της Πολιτιστικής Επανάστασης. «Τα τραγούδια δεν έχουν καμία σχέση με την Πολιτιστική Επανάσταση», βεβαιώνει ο δικηγόρος Τζανγκ Σουεσέν, επικεφαλής του Συλλόγου των Κόκκινων Τραγουδιών, μιας οργάνωσης που έχει τη στήριξη του κόμματος και λειτουργεί ως κέντρο έρευνας. «Την εποχή εκείνη κάποια κόκκινα τραγούδια είχαν καταγγελθεί ως ερωτικά», προσθέτει.

Ο Τζανγκ Σουεσέν είναι πεπεισμένος ότι «οι νέες γενιές πρέπει να εκπαιδευτούν». Κατά την άποψή του, οι νέοι δεν πρέπει να ξεχάσουν ότι αρχίζοντας από το μηδέν το κόμμα αναμόρφωσε την Κίνα. Ο επαναστατικός ζήλος του Μπο Σιλάι δεν είναι ανεξήγητος. Πατέρας του ήταν ο Μπο Γιμπό, ένας από τους οκτώ «αθάνατους» του Κομμουνιστικού Κόμματος. «Η οικονομία της αγοράς μας έφερε πολλά κακά: το οργανωμένο έγκλημα, προβλήματα διατροφικής ασφάλειας και διαφθοράς στους κόλπους του κόμματος», δηλώνει. Υποστηρίζει πάντως ότι ούτε είναι νοσταλγός του Μάο ούτε θέλει να υποδυθεί έναν νέο Μεγάλο Τιμονιέρη. Το δόγμα του είναι ένας συνδυασμός της μαοϊκής σκέψης και της μεταρρυθμιστικής κουλτούρας του Ντενγκ Σιάοπινγκ. Σε αυτόν τον τελευταίο δεν οφείλει η Τσονγκίνγκ ένα μέρος του ιλιγγιώδους 16% οικονομικής ανάπτυξης που γνώρισε τον περασμένο χρόνο;