Αρχηγός ετών τριάντα επτά
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Αχ, η Δημοκρατία. Πονάει και δακρύζει. Ετσι τη βρήκε ένας συνομήλικός της, ο Αλέξης Τσίπρας. Τη βρήκε να υποφέρει από την «άνευ όρων παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ». Και αποφάσισε να μη μετάσχει, αυτός και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, στο χθεσινό πάρτι για τα γενέθλιά της.
Τέτοια Δημοκρατία δεν αξίζει πια να τη γιορτάζουμε, έγραψε στην επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αξιζε, όμως, να την τιμούμε πριν από το Μημόνιο. Τότε που μπορούσαμε να δανειζόμαστε ελεύθερα, να φοροδιαφεύγουμε κυρίαρχα, να διορίζουμε δημοκρατικά.
Ο πρόεδρος του ΣΥΝ δεν ανήκει σε πολιτικό τζάκι. Δεν εκπροσωπεί κόμμα που άσκησε εξουσία. Δεν έχει προφανή προσωπικό ή κομματικό λόγο να υπερασπίζεται τα κατορθώματα της Μεταπολίτευσης. Ανήκει σε μια γενιά που για να επιβιώσει οικονομικά και να υπάρξει πολιτικά πρέπει να εργαστεί για την ταχεία αποδόμηση του 37ετούς συστήματος. Ενός συστήματος που γέννησε ατροφικούς θεσμούς, σοβιετική γραφειοκρατία και σικελική διαφθορά.
Κι όμως. Ο Τσίπρας αγωνίζεται να συντηρήσει το σύστημα που χρεοκοπεί. Από τα πανεπιστήμια μέχρι τα ταξί, στρατεύεται υπέρ της ακινησίας. Υπέρ της υπερήφανης Ελλάδας της δραχμής.
Δεν είναι ανεξήγητο. Στο κατώφλι της ωριμότητάς του, ο πολιτικός αρχηγός που γαλουχήθηκε ως καταληψίας στα σχολεία του ’90, αδυνατεί να αποχωριστεί τα κλισέ της Μεταπολίτευσης. Και συντονίζεται με μια κοινωνία που αρνείται να ενηλικιωθεί.
Google news
